Pagina 15 voorjaar 2018

De waard van de
middeleeuwse fraters
De geschiedenis van de Fraterwaard voert terug tot de middeleeuwen. Na het aanleggen van dijken ontstonden er buitendijkse gronden. De Fraterwaard, nagenoeg onvergraven, is een zogenaamde kronkelwaard .Door geleidelijke verschuivingen van watergeulen ontstond een reliëfrijk terrein met stroomruggen en tussenliggende dalen.
15
auteur
Aafke Brunt
Historie
De naam van de Fraterwaard verwijst naar de broeders of fraters des Gemeenen Levens. De grondlegger van deze spirituele beweging, die bekend staat als de Moderne Devotie, was Geert Grote. Hij stichtte in
Deventer de eerste woongemeenschappen voor zusters en broeders. Al snel verspreidde de beweging zich naar andere Hanzesteden langs de IJssel. In 1426 kwam een gemeenschap van fraters naar Doesburg. Doesburg kende naast het fraterhuis ook twee zusterhuizen.
Via de machtige adellijke familie Van Bronckhorst kwam de Fraterwaard in het bezit van de stadhouders van Oranje.
In 1700 verkocht Maria van Bronckhorst de Fraterwaard aan stadhouder-koning Willem III. Zo kon hij zijn jachtslot en wildbaan op het Hof te Dieren verbinden met het bezit van de Fraterwaard.
Bij het in 1795 door Frankrijk en de Bataafse Republiek gesloten Alliantie-tractaat werden de door de Fransen in beslag genomen ‘Oranje-goederen’ voor 100 miljoen gulden overgedragen aan de Republiek ‘als schadeloosstelling voor de moeite’. De bezittingen kwamen onder beheer
van de Nationale Domeinen. De directie van de Domeinen in Gelderland veilde de bezittingen die onder het Hof te Dieren vielen, in verschillende etappes. Op 3 januari 1820 kwam de Fraterwaard onder de hamer. Ruim 88 hectare
met daarop de hoeven Noordingsbouwing, Kistenbouwing, Kockingsbouwing, Dollemansstede en de Waardmansplaats vielen daarbij in handen van Maria Cornelia gravin van Wassenaer Obdam.
De hoeven brachten naast lusten ook lasten. Het bezit ervan was bezwaard met het onderhoud van dijken, sluizen en wegen. Op de veiling van 17 september 1821 kocht gravin
Van Wassenaer Obdam het park van het voormalige jachtslot met zijn directe omgeving. Zo werd de Fraterwaard weer verenigd met het Hof te Dieren, en dat is sindsdien zo gebleven.
Kaart van Nicolaes van Geelkercken, 1632. Collectie: Gelders Archief.
De kaart laat een percelering zien met op de hogere gronden akkers en op de lagere gronden weides. De afbakening van de percelen bestaat voornamelijk uit sloten of greppels waarvan de oevers indertijd vanzelf dichtgroeiden
met struweel (bijv. meidoorn, sleedoorn, wegedoorn). De hagen langs de slootkanten leverden brandhout (geriefhout) op dat in de vorm van ‘bussels’ in de bakkersoven zijn nut bewees. In de huidige Fraterwaard is het overgrote deel van de vroegere heggen verdwenen.
Op topogra sche kaarten (zoals op de website topotijdreis) is te zien dat de Fraterwaard een karakteristiek IJsselheggenlandschap vormt met hagen, knotbomen en boomgaarden op de hogere delen. Deze kaart toont de situatie in 1925.

Pagina 12 voorjaar 2018

De Fraterwaard
wordt bedreigd
Stichting Twickel verzet zich met hand en tand tegen de aanleg van een industriegebied in de Fraterwaard. Riet- en grasland in het Natura 2000-gebied moeten plaatsmaken voor loodsen en kranen. “Je kunt je het toch niet voorstellen.”

De Fraterwaard tijdens hoogwater. Vooraan boerderij Kockingsbouwing. (Foto: Ruben Smit)

Het zoekgebied voor de beoogde uitbreiding. (Bron: Notitie Reikwijdte en detailniveau)

Pagina 5 voorjaar 2018

Start landbouwcommissie
Twickel heeft een eigen landbouwcommissie in het leven geroepen. Deze commissie moet onderzoeken welke scenario’s kansrijk zijn om de landbouw op het landgoed
een waardevolle toekomst te geven. Het doel is om tot een concreet plan te komen, dat aansluit bij de ontwikkelingen in de maatschappij, in de landbouw en natuurlijk bij landgoed Twickel. In de commissie zijn pachters, het bestuur van Stichting Twickel en externe leden vertegenwoordigd. Onder voorzitterschap van Edwin Hecker, managing
partner van procesbegeleider Schuttelaar & Partners, is de commissie al één maal bij elkaar gekomen.

Nieuwe bank Carolinaberg
Wandelaars op Hof te Dieren kunnen op een nieuwe
bank genieten van de natuur op de Carolinaberg. Op het middelpunt in het Sterrenbos komen veertien lanen samen; het werd naar de mode van die tijd in 1760 aangelegd door Anna van Hannover. Al vanaf het begin stonden er diverse bankjes die als rust- en uitkijkpunt dienden. Door de hoogte van 49 meter boven NAP en het zicht op de aanliggende lanen heeft menig recreant hier een wild zwijn of hert waargenomen. De bestaande ronde bank raakte in verval. Eind januari heeft Stichting Twickel samen met de gemeente Rheden een nieuwe bank geplaatst op deze mooie locatie

Kokers op ‘kerkhof’
Ze vallen op door hun witte kleur en keurige rangschikking; kleine kokers op een stuk grond nabij de Breeriet waar
eerst een eiken/dennenbos stond. Een wandelaar dacht
zelfs een ‘klein kerkhof’ te zien, maar de kokers zijn nodig om een nieuw eikenbos te realiseren, zo verklaart bosbaas Gert-Jan Roelofs. “Omdat hier eikenbomen stonden kiemden op deze plek van nature veel eikels. Dit was voor ons een kans om een volgende bosgeneratie in de benen te krijgen, maar dan moeten de jonge eiken wel beschermd worden. Reeën en hazen vinden het namelijk heerlijk voedsel.”
Het idee om kokers rondom de jonge eiken te bevestigen is vooralsnog succesvol, want circa 90% van de beschermde eikjes groeit goed.
Restauratie jachtpalen
Twee zandstenen jachtpalen worden gerestaureerd. Van de palen ontbreekt het onderstuk. De jachtpaal bij boerderij Veld Sneijder, bij Beckum, was jaren geleden omver gereden. Het nog aanwezige bovenstuk werd toen herplaatst door medewerkers van Twickel. Een jachtpaal aan de weg van Hengelo naar Delden, ter hoogte van de rotonde bij het Gezondheidspark, lag in brokken op de grond en is daarna opgeslagen op de gemeentewerf. De jachtpalen op Twickel zijn 20-25 cm breed en 3 meter hoog, waarvan 1 meter in de grond. Er wordt een nieuw stuk zandsteen (Bentheimersteen) aan de paal toegevoegd zodat de afmetingen weer kloppen.

Pagina 5 winter 2017

Monumentale duiker opgeknapt

In het overpark, aan de bosrand tegen de Breeriet aan, is
een 18e eeuwse duiker gerestaureerd. Dit monumentale
bak- en zandstenen bouwsel, onderdeel van de complexe waterhuishouding, verkeerde in slechte staat. Delen van het metselwerk zaten los of waren verdwenen, het voegwerk was uitgesleten en trekankers, die de duiker op de plaats moeten houden, waren ernstig verroest. Om de werkzaamheden te kunnen uitvoeren was het water afgedamd via damwanden.

Verzet uitbreiding industriegebied Fraterwaard

Stichting Twickel wil niet meewerken aan een geplande uitbreiding van een grootschalig bedrijfsterrein in de Fraterwaard. De bedrijven Rotra en Ubbink willen daar uitbreiden, op 20 hectare grondgebied van Twickel.

De provincie, Rijkswaterstaat, waterschap en de gemeenten Doetinchem en Doesburg oordelen vanuit economische motieven positief over de plannen voor het zogeheten Logistiek Ecopark IJssel Doesburg. Volgens Twickel is er sprake van ‘een beperkte blik’ en zijn de plannen strijdig met Natura 2000 en de statuten van de stichting. Twickel betwist ook het belang van de uitbreiding en vraagt de betrokken partijen om alternatieve locaties te onderzoeken.

 

Hondenbezitters op de bon

Eind vorig jaar is bij de nieuwe inrichting van het overpark het hondenlosloopgebied verplaatst. Ondanks uitleg via borden, yers en in de pers overtreden veel hondenbezitters de nieuwe huisregels. Met name rond het Kreeftengat worden loslopende honden gesignaleerd, tot ergernis van andere wandelaars. “Mensen realiseren zich vaak niet

dat ze op particulier terrein zijn en de openstellingsregels moeten respecteren”, zegt Ton Groothuis namens Stichting Twickel. De BOA’s zijn na een periode van waarschuwen genoodzaakt om verbaliserend op te treden. De grenzen van het losloopgebied en de openstellingsregels zijn te vinden op de website Twickel.nl.

Toegangsbord bij ingang hondenlosloopgebied.

Statieberline gaat blokje om

Duizenden bezoekers hebben afgelopen zomer en najaar in de oranjerie de gerestaureerde statieberline bewonderd.
Na de slotdag is het rijtuig aangespannen om voorzichtig een blokje om te kunnen rijden. Dat was een historische moment en de absolute kroon op het project. Het aanspannen van dit rijtuig moet meer dan 50 jaar geleden zijn geweest.

Op de foto zien we Bart Klaassen op de bok en Gerard Engbers achterop. De berline staat inmiddels op zijn nieuwe stek, het koetshuis.

Pagina 4 winter 2017

Moestuinmuur Dieren hersteld
4 De derde en laatste fase van het herstel van de monumentale muur rond de voormalige moestuin in Dieren is afgerond. Schade aan voegwerk en stenen, veelal ontstaan door weersinvloeden en de tand des tijds, is hersteld. De muur
is in 1885 met een spouw gebouwd zodat een ingebouwde stookinstallatie warmte kon afgeven aan het leifruit. De 2.75 meter hoge muur houdt ook de wind tegen. Bijzonder is dat de muur in de Tweede Wereldoorlog beschadigd is door de Duitse bezetters. Bij schietoefeningen ontstonden er inslagen. Deze zijn niet allemaal gerepareerd en worden dankbaar gebruikt door bijvoorbeeld vleermuizen.
5
rondom
Reparatie ophaalbrug voorplein
De ophaalbrug op het voorplein heeft even geen bovenstuk. Dit deel wordt opgeknapt nadat houtrot in een paar balken was ontstaan. De ophaalbrug werd eeuwenlang dagelijks opgehaald. Dat gebeurde stipt om 22.00 uur door de nachtwaker. Hij maakte een inspectie en het personeel werd geacht binnen te zijn. Ook de brug aan de achterkant was doorgaans opgehaald, zodat te laat komen een probleem betekende.
In 1926 liet baron Rodolphe van Heeckeren de brug vervangen door een exemplaar naar middeleeuws model. Hij liet zich hierbij inspireren door de ophaalbrug van kasteel Doorwerth. Met de introductie van een elektronisch beveiligingssysteem verdween in de jaren zeventig de noodzaak om de brug ’s avonds op te halen.

Miniatuur-kasteel in Borculo
Het kasteel van Borculo is teruggekeerd in het
straatbeeld. Op de oude slotplaats werd tijdens de Open Monumentendagen een door Jan te Kulve gerealiseerde bronzen maquette onthuld. Deze toont het gebouw in zijn glorietijd rond 1650. Dit kunstwerk kwam tot stand dankzij een initiatief van de Historische Vereniging Borculo en is mede ge nancierd door de stichting Twickel. Twickel is eigenaar van een deel van het terrein waarop vroeger het imposante kasteel stond. Onder de gebouwen liggen kelders en funderingen van het verdwenen kasteel.

 

Oude ophaalbrug in 1921.

 

Het bovenstuk van de brug wordt verwijderd.

Pagina 20 zomer 2017

De bordjes in het bos zijn verhangen

De oplettende wandelaar op Landgoed Dieren heeft het al gemerkt. Twickel heeft een deel van het Hagenau-bos aan haar bezittingen toegevoegd en in ruil daarvoor de Schaddevelden overgedragen aan Natuurmonumenten. “Het is overzichtelijker en efficiënter te beheren.”

auteur Martin Steenbeeke
natuur

Met het ondertekenen van de ruilakte tijdens een korte formele plechtigheid middenin het bos is een transactie bezegeld, waarover al dertig jaar geregeld is gepraat; de ruilverkaveling op het landgoed Hof te Dieren. Wie de oude eigendomskaarten van Nationaal Park Veluwezoom bekeek, en dan met name de solitaire ligging van de Schaddevelden, begrijpt dat een logischer indeling al lang onderwerp van gesprek is geweest tussen beheerders Stichting Twickel en Natuurmonumenten. “Of wij vonden dat we konden ruilen,
of zij vonden dat maar er was nooit een moment dat we samen vonden”, verklaart beheerder Wilke Schoemaker. Nu was het moment daar om de Schaddevelden over te dragen aan Natuurmonumenten. In ruil heeft Twickel een stuk bos van Hagenau, grenzend aan het eigen Sterrenbos gekregen. De naambordjes bij de toegangspaden zijn inmiddels verhangen, de grenspalen verplaatst en er wordt voortaan met andere ogen naar het ‘nieuwe’ bos gekeken. Zonder waardeoordeel kan gesteld worden dat Twickel en Natuurmonumenten een andere visie hebben op bosbeheer. Natuurmonumenten staat een zo natuurlijk mogelijk bos voor
en wil zo weinig mogelijk ingrijpen. Twickel kent meer functies aan een bos toe en probeert een balans te bereiken tussen
wildbeheer, recreatie, cultuurhistorie en houtproductie. “Wij zijn meer bezig in het bos, zij laten meer gebeuren”, verklaart beheerder Wilke Schoemaker. Een dode boom mag van Twickel blijven liggen maar als die waardevol is voor de zagerij wordt-ie wel  meegenomen. “Een leek zal het verschil niet duidelijk zien”, zegt Wilke als we met zijn terreinwagen het Sterrenbos inrijden. Op de Lange Juffer, de weg die vanaf de provinciale weg het bos inloopt, zien we aan weerskanten relatief jonge bomen die onderaan
de stam goed zijn gesnoeid. “Het moeten majestueuze bomen worden, zodat er een mooie opgaande laan ontstaat”, verklaart Schoemaker. Eenmaal op het grondgebied dat tot voor kort in handen was van Natuurmonumenten staan langs de Lange Juffer bomen die veel minder zijn gesnoeid en meer in de breedte dan in de hoogte groeien. “We gaan zo snel mogelijk proberen om eenheid aan te brengen”, verklaart Wilke.

Vertegenwoordigers van Natuurmonumenten, Stichting Twickel en genodigden waren aanwezig bij de ondertekening van de ruilakte. (foto: Arnoud Mooij)

Pagina 10 zomer 2017

“Ik heb geen televisie nodig”

Bewoner, werknemer, gepensioneerde, vrijwilliger; Jan Holtslag (73) uit Dieren is op meerdere manieren verbonden (geweest) met Twickel.

Jan Holtslag: “Ik ben meer een natuurliefhebber.”

Mijn twickel auteur Martin Steenbeeke

“Ik ben op Hof te Dieren geboren. Mijn vader pachtte de Hoeve achter de Moestuin, vlak naast het huidige kantoor van Twickel. Het werk op en rond het landgoed trok me al vroeg. Op zaterdagmorgen hielp ik als kleine jongen het personeel van Twickel al met
boompjes planten. Later ging ik meer klusjes doen; kunstmest strooien, een weide slepen, naar Delden om hout te halen, dat soort werkzaamheden. Na het overlijden van mijn vader, op mijn zestiende, nam mijn moeder het boerenbedrijf over. Ik heb eerst mijn school afgerond en daarna ook een kleine periode geboerd maar ik was niet zo’n koeienmelker. Toen kreeg ik verkering met het buurmeisje en haar vader was bosbaas voor Twickel. Zodoende liep ik ook veel in Delden rond en kreeg ik in 1980 de mogelijkheid om in dienst te komen als bosarbeider. Vanaf dat moment was mijn ouderlijk huis geen boerderij meer. Het is nu gedeeltelijk een woonhuis en het overige deel doet dienst als jachtkamer. Het werk sloot wel aan bij het boerenbedrijf want Twickel had hier
in Dieren ook weilanden waar koeien werden ingeschaard. Het was wel rennen. Eerst moest je het bos in om boompjes te planten en voor 1 mei moesten ook de weilanden gesleept zijn en voorzien van kunstmest want dan kwamen de boeren met hun koeien.
Ik heb ontelbare boompjes geplant. Ik herinner me een grote storm; 20.000 boompjes waren nodig. Het bosbeheer is wel veranderd. Vroeger maakte je een kaalslag waarna je in het voorjaar ging planten. Dan liepen wij ons op de Schaddevelden een slag in de rondte om de volgende dag te constateren dat de herten op bezoek waren geweest. Kon je deels weer opnieuw beginnen.
Nu wordt er meer gebruik gemaakt van de natuurlijke aanwas. Na het overlijden van de jachtopziener van de jachtcombinatie hier in
Dieren wilde Twickel liever een eigen jachtopzichter. Dat werd ik toen. Ik was verantwoordelijk voor het kleinwild en het grofwild in het voorste gedeelte van het bos. Maar dat laatste stelde toen nog niet zo heel veel voor. Ik bleef in het bos alle voorkomende  werkzaamheden verrichten. Twickel deed nooit moeilijk; als je je werk maar af had. Op jachtdagen van Twickel ben ik één van de blazers. En als ze een klopper nodig hebben, doe ik dat ook. Zelf schiet ik niet zo veel. Als je, zoals ik, hazen met hoog water van de
verdrinkingsdood hebt gered en reeën en een wild zwijn met de fles groot heb gebracht, krijg je toch een andere band met dat soort beesten. Dat wilde zwijn heb ik 19 jaar gehad! Ik ben meer een natuurliefhebber. Als jongetje fietste ik al naar het natuurgebied de Imbos om te kijken of er nog korhanen in de bomen zaten. Die zaten er in ruime mate, net als weidevogels en eenden hier achter in de weilanden maar nu zie je deze bijna niet meer. Bij het maaien zal er vast wel eens

Hoeve achter de Moestuin.

 

Pagina 5 zomer 2017

‘Nieuwe natuur’ opgeleverd
Met het planten van een boom is het natuurproject in Deldenerbroek officieel opgeleverd. Aan weerszijden van de Hagmolenbeek ontstaat ongeveer 80 nieuwe natuur, onder meer door het verleggen van beken en sloten en de aanleg van houtwallen, poelen en beplanting. Het overwegend natte natuurgebied vormt een belangrijke schakel tussen het landgoed Twickel in het oosten en het
Reggedal in het westen (zie ook Twickelblad-voorjaar 2017). De boom werd geplant door provinciaal gedeputeerde Hester Maij, voorzitter Bernard Kobes van de Landinrichting Enter en bestuurder Wim Stegeman van het waterschap Vechtstromen.

Crematiegraven blootgelegd
Bij archeologische opgravingen in het tracé Traverse Dieren zijn 77 graven ontdekt. Het grafveld stamt uit de middenijzertijd (500 tot 250 voor Christus). Niet eerder zijn er zoveel graven op één plek gevonden uit deze tijdsperiode. Het gaat om crematiegraven, die als zwarte verkleuringen zichtbaar werden bij het afschrapen van de bodem. In de ijzertijd werd iemand die overleed, verbrand en de resten werden in een kuil begraven. Het aangetroffen materiaal, zoals as, houtskool, verkoolde graankorrels en potscherven, wordt
nader onderzocht.

Foto: Aart van Raalte

Bankjes overgedragen
Eind april vond de officiële overdracht plaats van 23 nieuwe bankjes op het landgoed. Hiska Bakker namens de Vereniging Vrienden van Twickel en rentmeester Albert Schimmelpenninck onthulden het ‘eerste’ bankje nabij het kasteel. Stichting Twickel en de VVT dragen gezamenlijk de kosten. De vereniging heeft geput uit het Fonds Behoud Twickel dat wordt gevoed door donaties en ingezet
wordt voor duurzame projecten. De eigentijdse bankjes zijn ontworpen door Roderick zu Castell en gemaakt van eikenhout en beton, met daarop de tekens TW en VVT.

De Duitse pers wordt geïnformeerd over de bomenkap.

Eiken in Lage gekapt
Aan de karakteristieke Eichenallee in Lage moeten eiken worden gekapt. De 45 bomen zijn ongeveer 200 jaar oud en aan het einde van hun levenscyclus. Bij een recente snoeibeurt in het voorjaar bleek al dat zeven eiken zo slecht waren dat kap direct noodzakelijk was. Nader onderzoek heeft uitgewezen dat er meer bomen, minimaal de helft, geveld moeten worden. Het exacte aantal is afhankelijk van de aanwezigheid van o.a vleermuizen en broedvogels. Dat onderzoekt Twickel deze zomer. Het kappen gebeurt
waarschijnlijk komende winter. Daarna worden er uiteraard nieuwe eiken aangeplant.

Pagina 5 voorjaar 2017

Schaapskooi verplaatst

Een oude schaapskooi is verplaatst van erve Klein Hobbelink op de Deldeneresch naar erve Obdam in Beckum. Zoveel mogelijk onderdelen zijn meeverhuisd, zoals oude gebinten, muurplaten en een deel van de gevelbekleding. Ook zijn stenen gebikt en hergebruikt. Het riet wordt opnieuw aangebracht. De nieuwe bewoners van erve Obdam kunnen de schaapskooi als carport en berging gebruiken.

Het is niet de eerste keer dat de schaapskooi is verplaatst. In 1956 verhuisde het gebouw vanwege de aanleg van de Deldense villawijk van de Greeckeringskamp naar de Deldeneresch. Op erve Klein Hobbelink werd de schaapskooi aanvankelijk gebruikt als varkensstal en later als opslagplaats. Het moest wijken voor een nieuwe werktuigloods.
De oude schaapskooi op erve Klein Hobbelink.

De ‘nieuwe’ schaapskooi op erve Obdam.

Kockingsbouwing.

Monumenten in Fraterwaard

De gemeente Doesburg heeft drie boerderijen op de Fraterwaard aangewezen als gemeentelijk monument. Al deze boerderijen werden in het verleden getroffen door brand. De boerderijen Dollemansstede en Kockingsbouwing zijn in de jaren vijftig herbouwd naar ontwerpen van

B.J. Hengeveld, die in de jaren 1920-1959 werkzaam was als bouwkundig opzichter van Twickel. De boerderij Waardmansplaats is in 1963 herbouwd naar tekeningen van zijn opvolger J.H. Brinkers, die op Twickel werkte tot 1991. De herbouw vond plaats in de stijl van de Delftse School. De boerderijen hebben nog een agrarische functie.
Noordelijke lus Rondweg mogelijk verwijderd

Na herhaaldelijk aandringen van de kant van Twickel past de provincie de plannen rond de rondweg bij Delden aan. De aanvulling voorziet in het verwijderen van de noordelijke lus; hiervoor moet de zuidelijke lus worden voorzien van stoplichten. Twickel is blij met de aanpassing want zo kan een belangrijk deel van de Deldeneresch worden hersteld en verdwijnen veel lantaarnpalen. De afspraak is dat de provincie de aanpassing van de zuidelijke lus betaalt en Twickel zorgt voor de verwijdering van de noordelijke lus en het herstel van de es. Er is nog geen definitief besluit want het werk moet wel binnen het budget passen.

Pagina 11 winter 2016

In de omgeving van Dieren bezitten Twickel en Natuurmonumenten allebei grote bosgebieden. Door delen te ruilen sluit het beheer beter aan bij het verschillende beleid van de eigenaren.

 

auteur

Albert Schimmelpenninck

Natuur

Wie de eigendomskaart van de Veluwezoom in de omgeving van Dieren bekijkt, ziet dat Twickel daar twee boscomplexen bezit: één complex ligt keurig tegen de kern van het landgoed, vlak bij de plaats Dieren.

Dit bosgebied is aangelegd in de tijd van de stadhouders en werd toen aangeduid als de Plantage. Omdat hier een schitterend lanenstelsel ligt rond de Carolinaberg hebben we het vaak over het Sterrenbos.

Het andere complex ligt op een inke afstand in de omgeving van

Laag Soeren. Dit gebied heet het Schaddenveld en bestaat eigenlijk uit twee stukken van ieder ruim 100 ha: het Voorste en het Achterste Schaddenveld. Natuurmonumenten is op de Veluwezoom verreweg de grootste terreineigenaar. Zowel de bossen tussen het Sterrenbos en de Schaddenvelden als de omgeving van de Schaddenvelden zijn van Natuurmonumenten.
Twickel en Natuurmonumenten hebben in veel opzichten een andere visie op het beheer van deze bosgebieden. Twickel wil het bos zo goed mogelijk
in stand houden en hecht aan een goede balans tussen cultuurhistorie, wildbeheer, houtproductie en recreatie. Natuurmonumenten streeft op de Veluwezoom naar een nagenoeg natuurlijk landschap waarbij de mens

zo min mogelijk ingrijpt. ‘Grote grazers’ moeten grote delen van het terrein open houden.
Ieder zijn (beheer)vrijheid maar aan

de randen van de gebieden kan dit problemen geven omdat dieren zich nu eenmaal niet aan eigendomsgrenzen houden. Dit is dan ook de belangrijkste reden om een ruiling aan te gaan waarbij de Schaddenvelden overgaan naar Natuurmonumenten en een ongeveer even groot bosgebied grenzend aan het Sterrenbos naar Twickel gaat.

De voorbereidingen zijn nu zover dat
de ruilakte rond de jaarwisseling kan worden getekend. In een volgend nummer van het Twickelblad zal meer te lezen zijn over deze omvangrijke ruiling.

 

Huidig grondbezit Twickel Hof te Dieren.

toekomstig grondbezit Twickel Hof te Dieren.