Van de redactie Nog een Kerstmis en nog een Oudjaar en we moeten wennen aan een ander decennium. De jaren negentig, vol van beloften, vol van veran- deringen. Maar misschien worden wij, die al zo vaak zo’n grens heb- ben gepasseerd, niet meer zo snel enthousiast. Het mag zijn, dat het met ons allemaal economisch beter zal gaan. Het is zeker, dat we nu historische tijden beleven in politieke zin. De spanningen in Europa ebben langzaam weg. Een goede Zaak. Maar de zaak, die welhaast van hetzelfde grote belang is, de zaak van het milieu, wordt er nog steeds niet beter op. Al was HET MILIEU bij alle partijen voor de verkiezingen het allerbelangrijkste punt. Eco- nomie en werkgelegenheid hebben allang weer hun traditionele eer- ste plaats ingenomen. In de beide steden Hengelo en Enschede is het rapport van de Com- missie Wagner een actueel thema. Dit rapport doet aanbevelingen voor de samenwerking tussen beide steden met het doel er econo- mische winst uit te halen. De welvaart wordt er dus hoger van. Het is niet het eerste rapport over deze materie. Midden ’88 versche- nen er een met als titel: De vijfde stad van Nederland. De vijfde stad, dat kunnen beide steden samen worden. Laten we eens twee citaten uit beide rapporten vergelijken. In de ’’vijfde stad” lezen we op bladzijde 25 als het over het middengebied gaat: ”De belangen van natuur en landschap in het gebied dienen gewaarborgd te blijven”. In het rapport Wagner staat: ”De land- schapszorg dient hoge prioriteit te krijgen”. U mag de keuze maken. Waarborg of prioriteit? Wat is sterker? Beide rapporten spreken over inspraak, die er geweest is. Inderdaad staat er in het rapport Wagner een lange lijst van organisaties, die hun zegje hebben mogen doen. U zult daar tevergeefs zoeken naar enige “Groene vereniging”. Het zijn allemaal instanties, die zich richten op het gebied van de economie. Niet onbelangrijk, zeker niet. Maar is het milieu niet minstens gelijkwaardig? De gewone burger wordt geacht vertegenwoordigd te worden door de gemeentebesturen. Leert onze ondervinding ons niet, dat als onze gekozenen zelf moeten kiezen tussen economie en milieu, ze voor de eerste kiezen? Wei wordt de keuze dan verfraaid met allerlei mooie slogans, we kennen ze. Maar toch. De keuze voor het milieu wordt zelden gemaakt. De keuze voor ”Het genoeg” is steeds weer te zwaar. En ondertussen klopt de gemeente Hengelo al op de poorten van ons landgoed. Er is industrieterrein nodig. En dus gaat het proces slui- pende verder. Hier een boerderij, daar een weiland en verderop een bosje. Totdat het restant niet meer de moeite waard is en dat wordt dan ook maaropgeruimd. Je wordt er niet vrolijker van als je je een beetje bemoeit met de strijd om behoud van het milieu.