pagina 9 zomer 2008

Theeschenkerij In 1995 ben ik als vrijwilligster in de theeschenkerij van Twickel begonnen. In het dagelijkse leven werkte ik mee in het ontwerpbureau van mijn man John in Delden, een echt mannenbedrijf. Dit was dus een leuke stap voor mij om eens met vrouwen te werken. In de theeschenkerij was het fijn werken, ontspannend, leuke collega’s en ik ont- moette veel mensen en knoopte veel gesprekken aan. Ik had het gevoel: heel Nederland komt ons landgoed bekijken en ik genoot, omdat al die mensen zo veel waardering hadden voor alles wat met Twickel te maken had. De rondleidingen door de tuin waren altijd een feest. Niet iedereen kon het kasteel bezichtigen. We verwezen hen dan naar de winkel om een afspraak te maken om te kijken of ze als groep in aanmerking konden komen voor bezichtiging. De high tea werd enorm gewaardeerd; zo 00k de notentaart, fruit ­ cake en scones, die door een paar vrijwil- ligsters werden gemaakt en nog steeds worden gemaakt. Later kwamen er de lunches nog bij; een gouden greep. Maar het werd steeds drukker. Voor ons was het thee drinken er niet meer bij, maar de voldoening, dat alles goed liep, was groot. In 2001 overleed mijn man John. We hadden geen opvolging in de zaak, waardoor mijn werk wegviel. De ontreddering en het verdriet was groot en na alles geregeld te hebben kwam er veel vrije tijd. Van ver- schillende collega’s heb ik veel steun gehad. Dat deed me goed. Mij werd gevraagd om janny Boomkamp – waarmee een warme vriendschap is ontstaan – te komen helpen in de keuken van Twickel. Koken is mijn grote hobby. Wij Ans Verberne en Janny Boomkamp in de weer achter hetfornuis. beginnen morgens om negen uur en werken door tot ongeveer half een. Om tien uur heeft Hetty de koffie klaar plus de daarbij behorende lekkere koek m6t roomboter. Dan is het gezellig even bijpraten met de verschillende vrijwilligers, die 00k in het kasteel werken. Na de koffie gaan we door met alles wat gemaakt moet worden: marmelade-, frambozen-, en bosbessenjam; verder de olie, azijn, chutneys, vlierbessensiroop en vooral niet te vergeten de wildragout in de winter De klaargemaakte gerechten worden in de winkel verkocht. Zomers koken we een keer en’s winters twee maal in de week. Na een tijdje konden we het met ons tweeen niet meer aan en kwamen Friedel, Miny, Riet en Adrienne er bij. We zijn goed op elkaar ingespeeld en hebben met elkaar veel plezier. En voldoening van ons werk, als alles weer klaar is voor verkoop in de winkel. Met ons zessen ondernemen we naast ons koken vaak leuke uitstapjes naar andere kastelen om te kijken, wat ze daar maken voor de verkoop. Dat schept een band. Toen koningin Beatrix het kasteel bezocht (zie Twickelblad Winter 2007) en wij die dag dus zelf niet aan de slag konden, zijn we naar het zomerhuisje van een van ons gegaan. Iedereen nam iets mee voor koffie, lunch en borrel. We hadden een heerlijke dag en hebben o.a. noten gekraakt voor de notentaart van Veroni. Jet heeft nieuwe recepten ontwikkeld. Daar gaan we de komende maand mee aan de slag. Ik hoop het nog vele jaren te mogen doen met dit fijne team. Ans Verberne