mijn Twickel Op bezoek in het kasteel De voordeur gaat open… .men komt op bezoek in het kasteel. D ecember 2000 kreeg ik een telefoontje van Jet Schadd. Ze vertelde dat, in het kader van 800 jaar geslacht Van Wassenaer, kasteel Twickel in de zomer van 2001 voor publiek geopend zou zijn en er extra rondleiders nodig waren. Of ik er over wilde naden- ken om in die periode te helpen bij de rondleidingen. Kasteel Twickel leeft al in mijn jongste herinneringen. Mijn grootvader, als antiquair werkzaam in het door zijn grootvader gestichte familiebedrijf, kwam met een zekere regelmaat bij baron Van Heeckeren op het kasteel voor taxatie en advisering. En als deze hem nodig had telefo- neerde de baron naar Lochem waar mijn grootmoeder, een zeer kordate vrouw maar toch met zeker ontzag voor de baron, tekst en uitleg moest geven als mijn opa niet thuis was. Deze belde vervolgens zo snel mogelijk terug en kreeg als reactie van de baron: “Nijstad, waarom bent u niet thuis als ik bel.” Het werd een gevleugelde uitdruk- king in onze familie. Later kwam ook mijn vader regelmatig voor inventarisatie en taxatie naar Twickel. Ik had hem daar wel eens gebracht en gehaald en was een keer meegegaan met een rond- leiding. En nu vroeg Jet mij te komen helpen bij de rondleidingen! Daar waar mijn vader en grootvader zoveel voetstappen hadden gezet. De bedenktijd had ik niet nodig, ik wilde het graag doen. Hoewel ik paramedisch opgeleid en werkzaam geweest was, heeft de sfeer rond de antiquiteiten waarmee ik op- gegroeide en de historic van de huizen en mensen die daarbij hoorden me altijd zeer aangesproken. Samen met de al geroutineerde rondleid(st)ers bezochten de toekomstige nieuwe rondleid(st)ers de tentoonstelling “Heren van stand” in Den Haag en kregen we informatie over Twickel en de geslachten die er woonden. In onze boekenkast stond ook nog wel het een en ander. En zo, al lezend en het kasteel bezoekend, verdiepte ik mij in de historic van het gebouw en vooral van haar bewoners door de eeuwen heen. Wie hadden er gewoond, hoe hadden ze geleefd? Wat was belangrijk in de verschillende periodes en hoe was uitein- delijk dat tot stand gekomen wat er tot op de dag van vandaag nog is? Langzaam maar zeker kreeg mijn verhaal vorm met hulp van de al bestaande instructies en leidraad. De sfeer in het kasteel en de readies van de mensen maakten het rondleiden telkens weer tot een hele leuke gebeurtenis. De mensen die al jaren, of hun leven lang in de buurt van Twickel woonden en er zoveel gefietst en gewandeld hadden waren enthousiast dat ze nu ook het kasteel van binnen konden bekijken. Evenals natuurlijk ook al die mensen die van veel verder Twickel kwamen en komen bezoeken. Want gelukkig is het sindsdien jaarlijks voor een groot aantal mensen mogelijk om een rond- leiding aan te vragen. En daar wordt veelvuldig gebruik van gemaakt. De manier waarop het kasteel in stand is gehouden en onderhouden wordt, bewaart de sfeer zoals de barones het achterliet en is meer dan de moeite waard om te laten zien. Kompleet met de prachtige boeketten die er staan en de voordeur die opengaat als de gasten de brug op komen maakt dat men zich niet zozeer bezoeker voelt als wel echt op bezoek komt in het kasteel. Marianne Bernelot Moens – Nijstad Door de prachtige boeketten bloemen die overal in het kasteel staan, lijkt het net of de bewoonster elk moment weer terug kan komen.