pagina 7 zomer 2000

Wonen in de buurtschap Oele (I) Inburgeren en buurt maken In deze serie vertelt Focco Vollema over zijn belevenissen in de jaren dat hij met zijn gezin op de boerderij De Hofplaats in de buurtschap Oele woonde. O nze vestiging in Oele ging niet van de ene dag op de andere. Terug van de Randstad, voorde tweede keer wonende in Delden, heb ik tien jaar lang eenmaal per jaar belet gevraagd bij de rent- meester van het landgoed Twickel. Langs deze weg heb ik geprobeerd duidelijk te maken, dat het onze hartewens was een keer in aanmer- king te komen voor een vrijkomende boerderij ergens op het landgoed. De eerste jaren had ik niet het gevoel dat ik, hoewel telkens vriendelijk ontvangen, serieus werd genomen. Er waren zo veel mensen, die hetzelfde wilden. Na vijf jaar kwam er een positieve wending. Via een brief werd ons medegedeeld, dat wij voor de vestiging in een T wic- keler boerderij in aanmerking zouden komen zodra er in de buurtschap Oele een vrij zou komen. Nog jaren hield ik de jaarlijkse bezoeken aan de rent- meester vol, maar er kwam geen duidelijkheid. Toch gelukt In 1978 was het zover. Na afloop van een crematie in Usselo werd ik aangesproken door de rentmeester, de heer Brunt. “Het heeft me verbaasd, dat u nog geen con ­ tact met mij hebt opgenomen, want in Oele komt een boerderij vrij door het overlijden van de heer Vrugte- man. De laatste weken staan er elke dag mensen op de stoep, die daar belangstelling voor hebben”. Afspraak gemaakt en in overleg met de zoon van de overledene konden we een en ander gaan bekijken. Haast was er niet. De familie mocht enige maanden de tijd nemen voor de ontruiming. Er werd ons verteld, dat er de laatste zeventig jaar eigenlijk geen sprake van onderhoud was geweest. Er was weliswaar gas en elek- triciteit, maar er werd gekookt op een gascomfort op de deel. Er was een koude douche en de w.c. werd nog doorgespoeld met emmers water. Het rieten dak was dringend toe aan vervanging. Enige jaren voordien was het pand op de lijst van Rijksmonumenten geplaatst. Het leek dus verstandig om voor de renovatie een architect te zoeken, die over ervaring beschikte met renovaties onder toezicht van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg. Dat werd dus Henk Methorst. Inburgeren De voorbereiding van de opknapbeurt nam veel tijd in beslag. Met de feitelijke verbouwing kon pas in het voorjaar van 1979 worden begonnen. Hoewel het schil- derwerk nog niet af was konden op 1 november 1979 verhuizen. In al die maanden waren we natuurlijk al bezig met inburgeren. De oude keuken -eigenlijk van ouds de zondagse kamer- hadden we al ingericht met kampeerspullen, inclusief een campinggasstel voor koffie en thee. Ons Focco Vollema en zijn twee behulpzame kleinkinderen. Foto: collectie F. Vollema brood haalden we dagelijks in het bakkerswinkeltje van mevrouw Haan. Bakker Haan legde zijn ziel en zalig- heid meer in het bezorgen dan in het bakken zelf. In de bakkerij was mevrouw Haan de garantie voor kwaliteit. In de weekends brachten we al veel tijd door in de boerderij. Vooral tijdens wandelingen leerden we op een natuurlijke manier de meeste bewoners van de omliggende boerderijen kennen. De Hofplaats Van de rentmeesterij hadden we vemomen, dat de boerderij daar stond geregistreerd als erve De Hof ­ plaats. Nooit van gehoord zeiden de Oelenaren, ook degenen, die er al generaties lang woonden.We hebben er dan ook maar verder over gezwegen. Regelmatig hoorden we het als de een tegen de ander zei: ze gaan wonen op ‘Bloemendaaf, dat was vooriedereen duide ­ lijk, want Vrugteman werd altijd aangeduid met ‘Bloe- mendaals Jan’. Al gauw kregen we een teken van sociale controle, nog voor de verbouwing. Op een zaterdagmiddag kwam Jan Lohuis, een alleenstaande boer, die onze voorganger bij het ouder worden vaak had geholpen met zware karweitjes, even langs om te vertellen, dat hij vreemd volk op het erf had gezien. Donderdagmiddag had hij iemand om het huis zien lopen. Hij was erop af gegaan. De man had beweerd, dat hij als ambtenaar van de belastingen in Almelo bezig was met een taxatie. Omdat Lohuis het een vreemd ver- haal vond had hij naar zijn naam gevraagd. Hij raadde ons aan een en ander te controleren bij de belasting- dienst in Almelo. Bij navraag werden we gerustgesteld, alles klopte. Een prettige ervaring.