pagina 7 herfst 2002

Het oproer kraait in de wouden van Twickel Gerrit Seppenwoolde is geboren op een Twickeler boerderij in Deldenerbroek. Hij studeerde aan de Rijkskweekschool te Hengelo en was hoofd/directeur aan basisscholen in Hardenberg en Hengelo. Zijn belangstelling gaat uit naar natuur- bescherming, in het bijzonder die op het landgoed Twickel. Als lid van de Provinciale Staten maakte hij kennis met het actiecomite ‘Geen S 23 – Spaar Twickel’. In het roerige jaar 1980 trad Gerrit Seppenwoolde aan als voorzitter van de Vereniging Vrienden van Twickel. In zijn bestuursperiode groeiden de besturen van de Vrienden en de Stichting Twickel weer naar elkaar toe. I n 1980 bracht het rentmeesters- kantoor ‘het Schoutenhuis’ een voor de Stichting Twickel opge- steld bosbeheerplan in de openbaar- heid. Het werd het begin van een roerige peri ode: er ontstonden conflict- situaties tussen de Stichting Twickel en de Vrienden. Het Hengelo’s Dagblad kopte: “Het oproer kraait in de wouden van Twickel”. De toenmalige voorzitter van de Vrienden Clay trad af. Na enig over ­ leg in het bestuur werd mij gevraagd het voorzitterschap over te nemen. Ondanks de grote verschillen van inzicht tussen de Stichting en de Vrienden over het behoud en de verbetering van de Twickelse natuur- waarden ontstonden er overleg- mogelijkheden. Zo kregen we de kans opmerkingen te maken over kapplannen, kapmethoden en her- beplanting. Een bescheiden begin zul- len we maar zeggen. Jan Haverkate schreef ter nagedachtenis aan de overleden barones: “Het is de bedoe- ling dat de Stichting het landgoed Twickel namens de gemeenschap zal beheren. Daarna wordt Twickel ook formeel, wat het altijd geweest was, een geschenk voor alien!” Het heeft even geduurd voor dat besef binnen de kasteelmuren door- drong Belangrijk was de komst van drs. Onno de Bruijn, die van de Stichting de opdracht kreeg een natuurweten- schappelijk onderzoek te doen op het Het Deldense landgoed Twickel (4000 hectaren waarvan 1800 bos- en natuurgebied) geniet de faam van een van de belangrijkste buitenplaatsen in den lande. Een gaaf natuur- en cultuurmonu- ment, zeggen de kenners. in koor. Monumentenzorg is er bijvoor- beeld zo van onder de indruk, dat het een wettelijke bescher- ming overweegt van het vroegere domein van de Van Heecke- rens. Als we echter de natuurbeschermers mogen geloven is de particuliere stichting, die dit indrukwekkende bezit beheert, hard op weg de ,,groene smaragd" van Twente de nek om te draaien. Er ligt bij de regenten van Twickel een beheersplan op tafel, dat er namelijk stevig in hakt. Om het bos ,,gezond" te houden moet er de komende tien jaar circa 120 hectaren worden gekapt en opnieuw ingeplant. Het gesnerp van de cirkelzaag, de nachtmerrie van iedere bosfreak, zal straks een vertrouwd geluid in de Twic ­ keler bossen worden. Ornithologen, mycologen, biologen, ecolo- gen, of gewoon Twickologen hebben furieus gereageerd op de aangekondigde sanering van het bos. ,,De stichting wil het land ­ goed omvormen tot een soort Amsterdams bos om er op die manier meer geld uit te slaan. Dat is in flagrante strijd met de stichtingsacte uit 1953 . Twickel als prodruktiebos? Dat nooit", klinkt het in die kringen. „De barones zou zich in haar graf omdraaien als ze van dit plan wist", zegt een „vriend van Twic ­ kel". Dreigt er oorlog tussen bosbouwers en natuurbeschermers? Het lijkt er op. Het eerste bezwaarschrift, afkomstig van Milieufe- deratie Overijssel, is binnen. Ondertekend door de „Vereniging Vrienden van Twickel". We zetten de meningen op een rijtje. ’ .] • – , ,*S ^4 ■ . – • i: ,v I • ■: rff S|f