pagina 7 herfst 2001

aangepast. Een flyer kwam klaar en werd wijd en zijd verspreid. In april begonnen we met inrichten en op de avond van 25 april werd er nog hard doorgewerkt om ook de laatste hand aan de verlichting te leggen. Han Morskieft is als vormgever zeer betrokken geweest bij alles wat met de tentoonstelling te maken had. Van zijn bureau kwamen de catalogus, de entreebewijzen, het postpapier, de affiche en de flyer. Toen kwam op 26 april eindelijk de opening, eerst voor genodigden en een dag later voor personeel en vrij- willigers. Iedereen was enthousiast, sommigen hadden nog bedenkingen of er geen voorwerpen te verleidelijk waren opgesteld om onder je jas mee te nemen. Daarvoor werden nog wat kleine aanpassingen gedaan en op 1 mei gingen de deuren open. Voor iedereen kwam de eerste keer, het viel gelukkig mee. Even op elkaar inspelen, probleempjes werden opgelost, soms waren er kleine aanpassingen nodig, maar alles verliep eigenlijk heel soepel. Door het enthousiasme van het publiek leek het wel of iedereen vleugeltjes kreeg, niets was te veel. Ook in het koetshuis was het heel hard werken, Van Wassenaertjes maken, picknicktassen vullen, koffie en thee zetten en inschenken, Gea Prins en haar gast- vrouwen/heren maakten overuren, maar er werd gelukkig ook veel gelachen. Elke dag waren er ongeveer twee- honderd bezoekers. Vijf keer was er een concert op de bovengalerij en werd de piano forte van Marie Cornelie van Wassenaer bespeeld. Informatiepunt Het informatiepunt was in de maanden maart en april uit het niets herrezen ook dat gebeurde niet zo maar, de bouw- ploeg onder leiding van Johan Holterman werkte zelfs soms op zaterdag door, maar het lukte en hoe. De in- richting, de telefoon, de pinautomaat. het water, de elek- triciteit, alles was op tijd aangesloten, zodat Liesbeth met haar vrijwilligers de stromen mensen konden gaan ont- vangen, de kaarten verkopen de boekingen bijhouden en de telefoon zoveel mogelijk beantwoorden. Handen kwamen ze te kort, het informatiepunt stond soms gevuld met wel honderd mensen. Met deze hoog- spanning was het leuk werken, het is op dit moment soms zelfs een beetje saai. Tussen alle bedrijven door werd er ook veel omgezet in de winkel zoals de CD’s van Unico Wilhelm van Wassenaer, het boek van Stand’ en andere boeken, maar ook de producten van het landgoed vonden gretig aftrek zoals de geitekaas, schapekaas, eieren, Twents landvlees, schapenijsjes, marmelade, honing en Castell wijn. Ook de terracotta producten verkochten goed, bloempotten, vogelhuisjes en wijnkoe- lers en als specialiteit verkochten we ook nog de ‘Van Wassenaer’ roos. Vrijwilligers Er is nog nooit zo veel leven in het kasteel geweest als in deze maanden. Van’s ochtends 10.00 uur tot’s middags 17.00 uur waren er rondleiders en aanjagers in huis, die van Hetty, Monique, Ada en Alexander eerst koffie kregen, tussen de middag bij ons konden lunchen, ’s middags nog een kopje thee tussen de rondleidingen door en na afloop vaak nog een glaasje sap voor de keel die zoveel had moeten praten. Het voelde als een grote familie daar aan die keuken tafel in het kasteel. We ontvingen ruim 8000 mensen en dat betekende ook Folo: H. Schuurman. tie over ‘eten in vroeger tijden’, was zij gei’nteresseerd in de baker’ in de tinkeuken. Maar voor de meeste bezoekers was het doel gewoon eens te bekij- ken wat er in het kasteel te zien was. Tijdens de rondleidingen kwamen er vele aanvullingen op de verhalen die werden gegeven. Beiden zowel Annie als Barbara waren het erover eens, dat ze in de afgelopen maanden hun kennis over Twickel hebben kunnen aanvullen. Dat geeft tevens aan, dat er binnen de diverse groepen een levendige belangstelling te bespeuren was over het leven en de gewoonten van de Van Wassenaers. Prachtig was ook, dat na diverse rondleidingen de bezoekers applau- disseerden voor het gebodene. Een probleem was wel. dat door de vragen en grote belangstelling van de bezoekers de rondleidingen uitliepen op het schema en dan moest je maar weer zien hoe alles weer in het gareel kwam. Over het geheel zijn ze echter zeer tevreden. Tijdens de laatste weken werden de groepen steeds groter. Werd in het begin een aantal van vijftien perso- nen per groep gehanteerd, aan het eind waren het er soms wel vijfen- twintig. Maar dit gaf nauwelijks pro- blemen. Zonder meer is vast te stel- len, dat alles in een plezierige sfeer en met grote belangstelling is gevolgd. op basis van een prima organisatie. Daarover waren Barbara en Annie het volledig eens. Een groot compliment voor ieder ­ een, die aan het welslagen van deze tentoonstelling heeft meegewerkt. Gerrit Aalderink