pagina 5 zomer 1994

Plantenborders bij restauratie aangepast aan huidige omstandigheden De rotstuin weer in oude glorie hersteld Enige jaren geleden constateerden de rentmees- ter, graaf Zu Castell, Hans Hondebrink en Marguerite van Lynden dat de rotstuin toe was aan herstel. Het was nodig grondverbetering toe te passen, de weggezakte stenen te herplaatsen, het plantenassortiment te herzien en de bestaan- de planten op te nemen en te scheuren en waar mogelijk snoei toe te passen. Marguerite van Lynden We wachtten op de toestemming voor de restauratie van de oranjerie, zodat deze twee restauraties tegelijkertijd zouden kunnen plaats vinden. De tuin zou voor deze werk- zaamheden namelijk een jaar gesloten moeten worden. In 1993 was het zover. Alleen het park bleef voor het publiek geopend. Barones Van Heeckeren begon met de aanleg van de rotstuin in 1932. De situatie is inmiddels zodanig gewij- zigd dat de beplanting enige aanpassing behoeft. De eiken, coniferen, rododendrons en andere bomen en struiken zijn zo ver uitgegroeid en nemen zoveel voedsel, water en licht weg, dat er moest worden gekozen tussen of rigoureus snoeien en kappen of de beplanting aanpassen. We kozen voor het laatste. Wat er gesnoeid kon worden werd gesnoeid om hier en daar bundels licht door te laten. Rododendrons werden gedeeltelijk teruggezet om scha- duwhoeken niet te zwaar te maken. Karakter De oude coniferen en taxusbomen die deze tuin haar hele groene en romantische accent geven zullen echterniet worden omgezaagd of verjongd, dat zou het karakter van de tuin te lang te veel aantasten. Ook de oorspronkelijke aanleg blijft gehandhaafd. Alleen de beplanting zal dus worden aangepast. De rotstuin heeft een basis van bomen, een spiegelvij- ver, coniferen, struiken en een prachtige grasmat. De daar tussendoor slingerende verhoogde etage-borders, door stenen en keien omrand, waren maar zeer ten dele met vaste planten gevuld. Rotsplanten, eveneens vast, zijn voomamelijk kalkminnend en prefereren een zonnige plek, reden waarom het merendeel het loodje heeft gelegd. Omranding De tuin is schaduwrijk en heeft een lage pH. Azalea’s en Rododendrons doen het er goed en ook de zuurminnende Polygonum, Primula, Trillium en de hemelsblauwe Himalaya papaver, Meconopsis betonicifolia, gedijt er. Men zou heteerdereen veentuin kunnen noemen. De naam rotstuin slaat dus ook meer op de omranding van Bentheimer zandstenen, veldkeien en bouwelementen dan op de beplanting. Hoewel in de aanleg wel elementen van een rotstuin aanwezig zijn, zoals een droogmuur, een losgestapeld muurtje waar plantjes tussendoor en overheen groeien, en een moerassig gedeelte, laag tegen de vijver aan gelegen. Doorkijkje in de rotstuin omstreeks I960. Foto: L. van Heek.