pagina 5 voorjaar 2011

HWn 5 JAARGANG 20 VOORJAAR 2011 Twjckel Natuurmonumenten en Stichting Twickel zijn ook aan elkaar verbonden via bet laridgoed Hagenau bij Dieren. Dit gebied, voor de Frame Tijd deeI ait van bet jacbtdomein van de prinsen van Oranje, werd een eeuw geieden ‘met al bet houtgevvas te koop aangeboden. Dit bericbt leidde tot de opricbting van een comiti dat deze historiscbe bossen wilde beboeden voor kaalslag. Dit lukte dankzij de medewerking van R.F. baron van Heeckeren van Wasse- naer. Hij kocbt bet oostelijk gedeeite van bet landgoed, samen 162 hectare, en voegde bet toe aan bet landgoed Hofte Dieren. De toen nogjonge Vereniging tot Beboud van Natuurmonu ­ menten kocbt de resterende 374 hectare waaronder de bekende uitspanning de Carolinaboeve. De overdracbt aan de twee kopers vond plaats op 1 februari ign. Natuurmonumenten vierde onlangs bet eeuwfeest met een feestelijke bijeenkomst en rondgang over bet landgoed. In bet volgende Twickelblad meer over de historie van Hagenau. van. “Het is het beste besluit dat ik heb ge- nomen. Het is de leukste nevenfunctie die ik ooit gehad heb. Ik vind het geweldig.” Het komt door een optelsom van factoren; het kasteel, het landgoed, de geschiedenis, de mensen. "Bovendien heb ik het gevoel dat ik bestuurlijk een nuttige bijdrage lever. Ik praat mee over zaken als pachtbeleid, financien en cultured erfgoed maar ande- ren in het bestuur zijn daar meer deskundig in. Ik breng met name mijn kennis van overheid en politiek en bestuurlijke erva- ring in. Besturen is een vak en, het klinkt raar, ik hou van vergaderen. Het is leuk om mensen bij elkaar te brengen en binnen een afzienbare tijd tot een gezamenlijke opvatting te komen. Dan schep je wat.” Het enige waar De Graeff zich op Twickel enigszins ongemakkelijk bij voelt is de jaarlijkse jacht met collega-bestuurders. Hij loopt wel mee, maar zonder geweer. “Ik heb niets met jagen, maar ook niets tegen jagen. Ik eet wild maar persoonlijk heb ik er moeite mee om een dier dood te maken. Ik heb een paar maal gedreven en ik vraag me nu ook af of ik dat wel wil. Ik ben toch medeplichtig als ik met een stok in een bosje zit te porren waar een beest uit schiet dat dat mogelijk niet overleeft.” Jan Jaap de Graeff is, zoals hij zelf uitdrukt, geen ‘donkergroene’ natuurkenner. Vraag hem niet naar de exacte namen van de planten, vogels of paddenstoelen. “Ik hou van het geheel. De rust, de ruimte, de be- levenis van het landschap.” Natuurmonumenten telt 767.000 leden die de natuur een warm hart toe dragen. De vereniging is in de jaren negentig spec- taculair gegroeid maar kampt de laatste jaren met een terugloop. Vorig jaar gingen er 63.000 leden verloren. “Het heeft niet te maken met de belangstelling voor de natuur. Eerder met een soort vanzelf- sprekendheid. Mensen denken dat wij ons wel redden. En mensen zijn minder ge- wend om iets structured te steunen of ergens lid van te worden. Ze zappen in hun geefgedrag en wij hebben niet zo’n spectaculaire uitstraling.” Diversiteit Zijn bestuurswerk voor Twickel betekent een entree in de wereld van particuliere landgoederen. Van oudsher is er, zegt De Graef, tussen Natuurmonumenten en de particuliere/agrarische natuurbeheer- ders “een zekere animositeit”. “Dat is ont- staan in de jaren zeventig. Toen was Natuurmonumenten een belangrijk onder- deel van de particuliere sector en als het jong zich verwijdert van de ouders, krijg je bonje. Toen ik in 2003 aantrad was ik onbe- zwangerd door het verleden. Ik was gewend om te polderen tussen boeren, burgers en buitenlui en heb mijn best gedaan om de verhouding te verbeteren. Samen met de ‘buren’ als Staatsbosbeheer, boeren en particulieren moeten we voor de goede zaak opkomen. Binnen Twickel kijk ik altijd met bewondering naar hoe het onder leiding van de rentmeester floreert en ver- zorgd wordt. Als je voor biodiversiteit bent, en dat zijn we, moet je ook voor diversiteit in beheerders zijn. Alles op een grote hoop gooien, is geen goed idee.” Het kabinet wil geld verdienen door grond van Staatsbosbeheer te verkopen aan parti- cuheren. Wat is daar dan mis mee? “Als een organisatie als Twickel grond zou kopen, is dat natuurlijk prima. Maar hoe- veel belangstelling is er uit die categorie? Welke particulier gaat grond kopen als ook subsidies wegvallen. je moet er of veel geld voor over hebben of je wilt er als particulier heel andere dingen meedoen? Je loopt ook het risico dat de grond in handen van speculanten komt. Wat de politiek nu doet is een vorm van dromen- land. Niet ingestoken vanuit natuurbelan- gen maar vanuit politieke overwegingen. Het CDA wil de boerenstemmen terug- halen van de VVD. Dat mag best, maar kom er dan ook eerlijk voor uit.” Ruim bonderd jaar na dato is de gedachte van Jac P. Thijsse om grond veilig te stellen door aan te te kopen en te beheren nog altijd actueel. Wat zegt dat over onze maatschappij en de politiek? “Het blijft natuurlijk gaan om zwakke en kwetsbare waarden die voor een deel door de gemeenschap betaald moeten worden. Die komen altijd weer in het gedrang als het slechter gaat of andere waarden op- rukken. Dit kabinet zegt letterlijk de econo- mie en gezondheidszorg belangrijker te vinden dan de natuur. Maar ‘eens kwijt is altijd kwijt’. En als het aankomt op het ei ­ gen levensgemak dan gaat het toch om een groter huis of een grotere auto. Het vlees is gewoon zwak.” Martin Steenbeeke