pagina 4 zomer 2011

“Ik wil het doen zoals mijn vader” Twickel krijgt weer een kasteelheer. Roderik zu Castell – Rudenhausen is van plan volgend jaar zijn intrek te nemen in het kasteel. Hij treedt in de voetsporen van zijn vader, Christian zu Castell – Rudenhausen, die vorigjaar overleed. “Het is voor mij zowel een tragedie als een troost.” Het was altijd al de ambitie van Roderik (30) om zijn vader op te volgen als bewo- ner van het kasteel Twickel. Alleen komt de wisseling van de wacht veel sneller dan verwacht. Na een kort ziekbed overleed vorig jaar januari Christian zu Castell- Rudenhausen, echtgenoot van Roline en vader van Jurriaan, Roderik en Clara. Sinds 1982 woonde het gezin in de zuidvleugel van het kasteel, van waaruit de afgelopen jaren de kinderen vanwege studie of werk zijn uitgewaaid. Roderik woont in Amster ­ dam en studeert bouwkunde in Delft. Zodra hij zijn studie heeft afgerond, en dat is naar verwachting in 2012, hoopt hij te verhuizen naar kasteel Twickel. Zijn moeder, die nu nog op het kasteel woont, verhuist naar een woning in Delden. “Ik wil het doen zoals mijn vader, wonen op Twickel maar werken in de directe om- geving. Ik zoek een baan in dit deel van het land. Ik hou me bezig met architectuur, met name de renovatie en herbestemmen van panden. Dat zou ik zelfs nog in Duits- land kunnen doen.” Herinneringen De bewoning van het kasteel is opgenomen in de statuten van de stichting Twickel. “Het streven moet zijn het kasteel als een levend centrum een geheel te doen zijn met het bijbehorend gebied. Het huis zal zo mogelijk bewoond worden door een famHie of personen, die door hun aard in staat geacht worden en bereid worden gevonden zulks op een sobere ddch waardige wijze te doen in de geest van hen, die in het verleden hen voorgingen.” Later is via de statuten vastgelegd dat na het overlijden van baro- nes Van Heeckeren van Wassenaer zo mo ­ gelijk een afstammeling van Jacob Derk Carel van Heeckeren van Wassenaer het kasteel moet bewonen. Hetwerd Christian Roderik zu Castell: “ik hou van Twickel, het land en ken heel veel mensen. zu Castell, een van de kinderen van haar lievelingsneef Siegfried. Christian zu Cas ­ tell kwam op 19-jarige leeftijd naar Neder ­ land en woonde en werkte eerst nog een aantal jaren elders, voordat hij met zijn ge ­ zin zijn intrek nam op Twickel. Roderik is opgegroeid op Twickel en bewaart hier warme herinneringen aan. “Zo in de lente komen veel herinneringen weer boven, met al die geuren en vogeltjes. We speel- den veel op de achterplaats. Pas na 12 uur komt de zon daar op, wat betekende dat je voor die tijd in het natte gras speelde.” Als ze niet in de achtertuin waren, vermaakte de kinderen zich in het park en de vijvers. Er werden boomhutten en vlotten ge- bouwd, vanwaar de bezoekers van het park bekeken werden, zonder dat deze het in de gaten hadden. “Spioneren noemden wij dat”, zegt Roderik met een glimlach. Als tiener kwam het besef dat niet iedereen op een kasteel woont. Maar hij en zijn broer en zus schreeuwden hun bevoorrechte positie niet van de daken. “We waren bescheiden en verzwegen het het liefst. Ik troostte me altijd aan de wetenschap dat mijn kamer net zulke schuine wanden had als die van mijn vriendjes.” Het wonen in een kasteel heeft ongetwijfeld zijn studie keuze bei zegt Roderik. "Alhoewel ik als kind altijd al bezig was met hutten bouwen, compleet met fundering, geloof ik zeker dat dit een rol heeft gespeeld. De schoonheid van het klassieke bouwen spreekt me aan. Dit kasteel is fantastisch, helemaal af. Al moet er nog wel een keer een bouwtechnisch onderzoek gedaan worden, want er is nooit honderd procent in kaart gebracht hoe het huis uitgebouwd is.”