pagina 3 herfst 1995

Barones overleed twintig jaar geleden op 96-jarige leeftijd „Het is me nu pas duidelijk hoe zeer Twickel door het gehele volk wordt gewaardeerd” Op 19 September 1975 overleed barones Marie Amelie Mechtild Agnes van Heeckeren van Wassenaer-Van Aldenburg Bentinck. Over haar persoonlijk leven op Twickel is veel bewaard gebleven in de vorm van onder meer documenten, geschriften en foto’s. Zij liet haar „groene” spo- ren na in de tuin en bovendien hebben veel mensen persoon- lijke herinneringen, zoals jachtopziener Hans Spijkerman die in dit nummer van het Twickelblad beschrijft. Een bij- zondere herinnering aan de barones is een klankbeeld uit 1953. Jan Bengevoord Het klankbeeld werd in 1953 gemaakt door de Nederlandse Radio Unie. Van de radio-opnamen is later een 33-toeren grammofoonplaat gemaakt. Naast gesprek- ken met onder anderen toenmalig rentmeester Kees Brunt komt ook de barones zelf aan het woord. Van een diepgra- vend interview is geen sprake. Het is echter een van de wei- nige bandopnamen van de barones en dat maakt dit gesprek -als onderdeel van een portret van Twickel- tot een uniek document. Het gesprek werd gevoerd in 1953, kort nadat Twickel aan de Stichting Twickel werden overgedragen. Haar man metwiezij in 1922huwdeisdanal 17 jaar geleden overle- den. Na de oorlogsjaren wist de barones in 1953 de Stichting Twickel in het leven te roepen. De stichting zou na haar dood Twickel en alle andere bezittingen van het kinderloos gebleven echtpaar Van Heeckeren gaan behe- ren om het landgoed in stand te houden. Deze hartewens van baron en barones werd mogelijk door een speciale fis- cale regeling met betrekking tot het schenkingsrecht.De toekomst van Twickel is in 1953 al veilig gesteld als de barones door interviewer wordt gevraagd of het alleen beheren van een landgoed niet heel moeilijk is. „ Och, het is niet zo ontzettend moeilijk als men wel zou denken voor mij, omdat ikhet al gewend ben om een goedal sedertjaren te beheren. Maar onder de omstandigheden is het gemak- kelijker omdat ik hulp gekregen heb door baron Schimmelpenninck van der Oye van Duivenvoorde en meneer Van Schelven, die deel uitmaken van het bestuur (van de stichting Twickel-red) waarvan ik voorzitster ben ”, antwoordt de barones. Waardering Dus Twickel is een soort vereniging geworden, vraagt de interviewer. „Twickel is sedert 7april 1953 een stich ­ ting geworden. Daarheb ikde akte ondertekend. Omdat ik al jaren bezig ben met de gedachte wat zal d’rmet Twickel gebeuren als ik er niet meer ben. En de hoge belasting, vooral de successiebelastigen die maken het haast onmo- gelijk om een goed als dit in stand te houden. En daarom heb ik gezien dat het de enigste mogelijkheid was om het kasteel te behouden, was om Twickel tot een stichting te maken ”. En bevalt u deze instelling, zoals u die nu enkele maan- den meemaakt? „ Ik vind, het is het enigste wat mogelijk is om Twickel te behouden. En omdat het de wens was van mijn man dat Twickel altijd in z’n geheel behouden zou worden en niet versnipperd worden, daardoor ben ikblij te weten dat het nu voor de toekomst, zover als het menselijk mogelijk is, behouden zal blijven”. We mogen dankbaar zijn dat mevrouw van Heeckeren deze daad verricht heeft, constateert de interviewer. Hij stelt vervolgens de vraag of zij veel readies op het besluit heeft ontvangen. „Ik heb zeer veel waardering ondervonden na de ondertekening van de akte. Eigenlijk uit het gehele land, maar vooral ook uit Twente. Alle Twentenaren schijnen zeer veel van Twickel te houden en het is me nu pas duidelijk geworden hoe zeer Twickel door het gehele Nederlandse volk gewaardeerd wordt”. Barones Van Heeckeren van Wassenaer. Foto: Huisarchief Twickel.