pagina 27 herfst 1992

ter gezegd – die ene critica, die niet in Unico als componist van de Cocerti Armonici ge- looft. We hebben sinds 10 jaren niets meer van haar gehoord. Het laatste, wat men uit die bron kon vernemen, was, dat de Concer ­ ts Armonici destijds 20 populair waren, dat iedereen kon zeggen, dat ze van hem waren. Het lijkt wel of het bij zes doorwrochte con- certen om het ”Ouwe taaie” gaat, op welks auteurschap iedere Nederlander van boven de 80 terecht of ten onrechte aanspraak kan maken. De Van Wassenaer-zaak heeft mij eraan gewend 00k tussen de regels te lezen. A. Dunning Boek uit de bibliotheek van Unico Wilhelm. Het boekstempel is gemaakt voor zijn vader Jacob van Wassenaer. Foto: John Mulder Enschede. Meer werken Twee dingen zal de lezer nog van mij willen weten: hoe staat het nu met de kritiek van destijds op de juistheid van mijn vondst en kan men in de toekomst op het terugvinden van nog meer werken van Van Wassenaer rekenen? Ik begin met het laatste punt. De wijze, waarop de drie sonates voor blokfluit en basso continuo teruggevonden zijn – zij wa ­ ren onder de naam ”Wallenaer-Adam, Guillelmo Conte di” gecatalogiseerd – laat zien, dat in principe niets uitgesloten is: er duiken 00k nog steeds onbekende werken of bronnen van langer en beter bestudeerde componisten op allerlei plaatsen in de we- reld op. In het beste geval zal er mond- jesmaat iets bijkomen. De hutkoffer op de zolder van een adellijk kasteel vol met parti- turen van de kwaliteit van de Concerti Ar ­ monici? Stel je voor! Romantische musico- logie voor mijn gevoel. Tenslotte de kritiek op mijn vondst, of – be- Willem Benlinck <1704-1774), pupil van Johan Hendrik en muziekvriend van Unico Wilhelm. Pastel op papier door J.E. Liotard. Particuliere collectie. Foto: Iconografisch Bureau. Vogelvluchtgezicht van het huis Zorgvliet in Den Haag, bewoond door Willem Bentinck. Foto: R.K.D.