pagina 23 zomer 1994

De tuinvrijwilligsters, de dames Busschers en Kempers. busgezelschappen of andere vormen van massatoerisme. Het liefste leidt Lidy Kempers kleine groepen belangstel- lenden rond. “Je hebt dan meer contact en ze luisteren veel beter naar je verhaal. Dat kunnen mensen zijn die zelf graag tuinieren of mensen die al veel weten over planten en historische tuinaanleg. Je treft echter ook mensen die gewoon een beetje geinteresseerd zijn of althans zich er voor open stellen. Als je mensen door je rondleiding enthousiast kunt krijgen voor deze prachtige T wickeltuin, dan heb ik mijn doel bereikt. Het is me al eens overkomen dat een groep spontaan begon te applaudiseren aan het eind van een rondleiding. Het is een keer zelfs voorgevallen, dat ze me na afloop een boeket bloemen aangeboden hebben. Waar men zo snel die bloemen vandaan heeft gehaald, weet ik niet. In het park en in de tuin is bloemen plukken immers streng ver- boden.” Hoge natuurwaarden Voor Lidy Kempers heeft vooral de door de barones ontworpen rotstuin met zijn vaste planten en gegroepeerd rond oude bomen een bijzondere charme. “Vergelijk je dit nu met recentelijk aangelegde tuinen als die van Arcen, dan blijkt dat Twickel voor alles een zeer oude tuin met oude bomen en planten heeft. Deskundigen hebben vast- gesteld dat de Twickeltuin zeer hoge natuurwaarden kent.” Tot haar lievelings-’stekkies’ in de tuin rekent zij de prachtig gestileerde taxusfiguren in de Franse formele tuin, de heuvel met het uitzicht over de vijverpartijenen het gebied nabij het hertenkamp. Ze noemt Twickels bijzon ­ dere planten zoals de stokoude bonsai- en oranjeboompjes en de imposante gunnera-planten met hun weelderige bla- deren. Readies Op Twickel rondleidingen verzorgen schenkt Lidy Kempers veel voldoening. De groepen zijn erg afwisse- lend en af en toe maakt ze grappige dingen mee. Zo vertelt ze over een Belgische bezoeker die erg gecharmeerd bleek te zijn van het ‘horloge’ van het kasteel. Hij bleef er maar over door gaan, totdat Lidy Kempers, nieuwsgierig gewor- den naar wat hij nu feitelijk bedoelde, hem vroeg dat ‘hor ­ loge’ van het kasteel eens aan te wijzen. Hij bleek op de klok boven op het linker bouwhuis te doelen. De readies en vragen van bezoekers zijn bijna altijd even leuk,maar soms nogal verrassend, te noemen. Zo was er eens een dame die bij het zien van de sierplant aloe bij de orangerie verzuchtte: “He, nu heb ik eindelijk eens die plant, die zo vaak in kruiswoordpuzzels voorkomt, gezien!” Bezoekersaantallen Tijdens de opknapbeurt van de tuin en orangerie was er tijdelijk slechts een gedeelte van de tuin opengesteld voor bezichtiging. Dit had duidelijk invloed op de bezoekers ­ aantallen. We hadden vorig jaar niet de duizenden bezoe ­ kers die we normaal mogen begroeten. Nu alle werkzaam- heden zo goed als afgerond zijn, verwachten we voor het komende seizoen weer aanmerkelijk meer bezoekers. De tuinen zijn nog mooier geworden dan voorheen. Door snoei van onder meer de rododendrons is er meer licht in de tuin gekomen en bovendien is het zicht op het kasteel op veel plaatsen hersteld. Wij moeten het van mond-tot-mond reclame hebben of misschien van een enkele publicatie of advertentie in bladen zoals “Groei en Bloei”. Toch ben ik er zeker van dat de toeloop spoedig weer groot zal zijn.” Topdagen Dat de Twickeltuin zich goed leent als achtergrond voor bruidsfotoreportages blijkt wel uit verhalen van de beide tuinvrij willigers. Zo zijn er in het verleden wel eens topda ­ gen in de maand mei geweest waarop maar liefst drie bruidsparen zich tegelijk melden aan de poort. De pasge- huwden met fotograaf stonden dan in de rij en kwamen een voor een aan de beurt voor een fotosessie in de kasteeltuin. De heren Blekkenhorst en Stoop regelen tegenwoordig de aanvragen en openen voor dit doel de tuin. De dames Kempers en Busschers hebben zo al heel wat bruidsparen voorbij zien komen, maar het meest opmerkelijke stel in hun herinnering blijft toch wel de “de dandy met vergeten bruidje”. “Ze kwamen in een wit koetsje aangereden en waren beiden in het wit gekleed. Een bruidegom in het wit, zoiets hadden wij nog nooit gezien. Het leek ons een theaterfiguur, een dandy compleet met stok en hoge witte hoed. Het bruidje kwam duidelijk op het tweede plan; hij stal de show. De fotograaf nam dan ook talloze foto’s van de dandy en leek het arme bruidje te vergeten”.