Een landgoedproduct van Twickel Het haas, een smakelijke kickbokser De beroemdste haas is die van Albrecht Diirer; haziger dan deze bestaan er niet en minder konijnig evenmin.Want dat is vaak de verwarring; haas of konijn. Ogenschijn- lijk lijken ze 00k op elkaar 6n zijn ze sma- kelijk bovendien… Maar kijkt u eens goed naar deze Lepus Europaeus. Die lange oren (lepels), dat bizarre lijf wanneer in rust, (zo 3,5 kg zwaar en 60 cm lang) dat onbeholpen gehuppel wanner hij geen haast(!) heeft en z’n bokspartijen in de lente. Maar zie hem lopen als hij is opgejaagd, zo 75 km per uur als moet, fier als een renpaard, berekenend en doelgericht. Niet zelden leidt hij z’n achtervolger recht naar een sloot of heg om dan vlak voor het doel resoluut om te keren (een haak te slaan) en z’n belager verbouwereerd en verslagen achter te laten. Ach ja, het haas (man: rammelaar, vrouw: moer), mogelijk geintroduceerd door de Romeinen of- dachten velen- ontstaan uit een kip, vandaar de paaseieren…Hij bokst contre coeur met mede hazen, omdat een wijfje een aantal kerels bijeen brengt om op haar gemak de sterkste uit te kunnen kie- zen. Tja. Anno 1500 gold al de uitdrukking in Engeland ‘braynless as a Marsh hare.’ Het haas kiest voor open (weide-) landschap met heg of bosrand, is (overwegend) herbi- voor, veelal nachtdier, werpt zo’n drie keer peer jaar na 6 weken 334 jongen, volledig behaard, praktisch geurloos en met de ogen open, die vervolgens -op het zogen na- gro- tendeels aan hun lot worden overgelaten . Het (‘de’ mag 00k) haas, dat vanwege de protei en de mineralen z’n eigen keutels verorbert (coprofagie) wordt in Nederland alleen met het geweer bejaagd (15 oktober tot t januari), in Groot – Brittannie soms 00k met Beagles of hazewindhonden. Net als de andere collega’s in het dierenrijk wordt 00k het haas vele eigenschappen toegedicht; angst – hazenhart, angsthaas-, de omgekeerde wereld – een haas afge- beeld met een jachtgeweer-, vluchtgedrag – het hazen pad kiezen (de grote weg Utrecht-Arnhem naar de grens heet nog steeds zo)-, en, samen met onder meer het konijn, de haan en, runner up, de woerd, heeft hij de naam een potent kereltje te zijn. Bij de wilde hazen af. Talloze recepten zijn er voor het haas, van groots (Lievre Royale) tot eenvoudig braad- werk, doch wat u 00k verkiest, neem een verse. Van de poelier of een bevriende jager, allemaal prima als u die diepgevroren kar- tonsmaak ruggen uit Argentinie maarver- mijdt. Een pas geschoten haas een dag of twee afhangen (laten besterven) is goed, 8 dagen zoals Mrs. Beeton in haar kookboek adviseert, lijkt me iets lang. Villen (sneetje hier, knipje daar en hup jasje uit) en slach- ten is op zich niet moeilijk. Warmold Worst l*oa Haas van Albrecht Diirer. Eenvoudig braden in wat boter heeft mijn voorkeur. Voorpoten en achter- bouten eerst, later de rug toevoegen, beetje peper en zout en dat is ‘t. Het haas is al zo rijk en puur van smaak dat je die verbinding met de natuur niet moet verstoren. Ceen marinades dus want dan is uw haas debt…het haasje. Erbij? Een puree van aardappels, een kwart selderijknol en wat tamme kastanjes? Al dente gekookte witte kool? Verse cranberry’s langzaam gegaard met suiker, een ftinke lik honing, tijm en….kardamom? Een saus van de braadjus met room, gemalen peper en port? Een stevige Rhonewijn, die ene eigenlijk te dure St. Emilion, of toch die Barolo? Ziet u maar en geniet u maar! Maartse hazen.