pagina 22 zomer 1997

Jan Baggen schreef routeboekje “Twickel, langs paden en lanen” Twickels landschap toegankelijk gemaakt voor wandelaars, fietsers en ruiters Ter gelegenheid van het 650-jarige bestaan van Twickel, geeft de Stichting Twickel samen met Uitgeverij Broekhuis een boekje uit. Jan Baggen, onder andere werkzaam voor de Wegener Dagbladen als tekenaar/streekbeschrijver kreeg opdracht voor het maken van culturele landschapsroute In de laatste zomerdagen van 1996 werd hij op de rentmees- terij ontvangen om daar over te praten. Jan Baggen Twickel, ik had er al wel eens gewandeld en het kasteel bekeken vanaf de eerbiedige afstand vanaf het plein voor de ophaalbrug. De grote stenen vazen die je, meestal leeg, ziet staan bij kastelen waren hier gevuld met bloemen. Tot in de wijde omtrek zie je goed onderhouden boerderijen en huizen waarvan de zwart/witte luiken laten zien dat ze bij Twickel horen. In het landschap zijn de gevolgen van ratio- nele beslissingen door de ruil verkaveling niet terug te vin- den. De auteur en tekenaar Jan Baggen. De opdracht Toen ik zo twee jaar geleden aan een artikeltje werkte over de Twickeler Schipvaart waren dat de dingen die opvielen. Ik dacht dat men het fraaie Twentse landschap een beetje ontzien had. Dat dat allemaal te danken was aan de statuten zoals de laatste bewoner, barones Van Heeckeren die had opgesteld en de uitvoering van het rentmeesterschap overdit erfgoed wist ik nog niet. Een faxje van de heer Krudop, bestuurslid van de Stichting Twickel, aan zijn zoon Ernst-Jan die met mij in de Deventerse Leeuwenbrug voor Kluwer werkt was het eerste contact. Na een gesprek op de rentmeesterij volgden de proefpagina met de sterrebos-wandeling bij het Hof te Dieren als eerste onderwerp. Ik kreeg de opdracht, en begon met stapels boeken uit de bibliotheek te slepen. De maanden daarop hebben de bibliotheken van Zutphen en Deventer het zonder boeken moeten doen die iets te maken hebben met Twickel. de omgeving of de geschiedenis daarvan. Gesprekken met rentmeester Schimmelpenninck en een leerzame wande- ling met Maarten Hermanussen van de Vrienden van Twickel gaven voldoende informatie om te kunnen begin- nen. De uitvoering Inmiddels was het al aardig herfst aan het worden. Voor het tekenwerk wilde ik toch de situatie zien zoals die is met bladeren aan de bomen. Je kunt geen wandel- fiets- en rui- terboekje maken met allemaal tekeningen van kale bomen. Zo veel mogelijk beeldmateriaal moest dus in korte tijd verzameld worden. Bij iedere route is ruimte voor zo drie tekeningen en welke onderwerpen dat worden weet je eigenlijk pas nadat je de hele route hebt gelopen of gefietst. Snelle schetsen, aantekeningen en veel foto moesten gemaakt worden in de tijd die nog restte voordat de blade ­ ren vielen. Toch had de herst ook zijn voordelen. Bijvoorbeeld de Hondeborg in Zenderen en de mine bij Lage zijn in de zomer bijna niet te zien door dicht bebladerd geboomte. Toen ik er winters opnieuw kwam kon ik mooi wat meer detail tekenen door de bomen wat meer doorkijk te geven. De strenge winter zorgde ervoor dat dit werk af en toe een heroisch karakter kreeg. Ik zal later mijn achterklein- kinderen nog vertellen hoe ik bij -10 graden met wind tegen langs het Twentekanaal de Twickel-Weldamroute fietste. Beschutting zoekend achter een bankje maakte ik wat aan ­ tekeningen en wilde een slokje Iso-star nemen -drinken is belangrijk als je een eind fietst-. Een paar zuinige slokjes kwamen er nog uit. de rest was bevroren. Reden om onmiddellijk het dichtstbijzijnde cafe op te zoeken