pagina 21 lente 1995

is in goed overleg en broederlijke samenwerking tussen de KNNV, de Stichting Twickel en de Vereniging Vrienden van Twickel deze actie ingezet. In het begin vooral door het te ver uitgegroeide geboomte terug te dringen. De natuurlijke opvolging van verwaarloosde heide is name- lijk bos. Met name het afgelopen jaar is echter ook de kruidlaag en het maaisel afgevoerd. Natuurwaarde Waarom willen we zo graag de natuurwaarde van dit gebied behouden? Een reele vraag, want het terrein is niet toegankelijk en leent zich absoluut niet voor enige vorm van recreatie. Het water staat op vele plaatsen enkel- tot meer dan laarsdiep en er zijn geen paden. Wei hoge pollen en bulten waar je gemakkelijk je benen op kunt breken dan wel zo vallen dat je kletsnat wordt. Maar het is niet voor niets een natuur-MONUMENT. Het is in al zijn bescheidenheid een juweeltje uit een nog niet zo lang verleden tijd. Met in de bodem nog een poten- tiele verscheidenheid aan soorten die kunnen bijdragen aan een grote biologische verscheidenheid die de basis is voor een gezond ecologisch bestel. Een natuur-cultuur- schat dus die het koesteren waard is. Onderhoud We werken met een groep van zeven KNNV-vrijwilli- gers, waarvan gemiddeld vijf op de donderdagmiddagen van September tot half december in het gebied gewerkt hebben als het weer dit toeliet. Daarvoor had de Stichting Twickel handmatig dan wel licht gemechaniseerd het ter ­ rein gemaaid. Ons werk was dit maaisel bijeen te rapen en met de hand af te voeren naar 2 verzamelplaatsen die met wagens konden worden bereikt. Op deze wijze is naar schatting zo’ n 30 kubieke meter stevig samengepakt maai ­ sel afgevoerd, voornamelijk bestaande uit Pijpestrootje. Een deel werd gebruikt als afdekking van een takkenhoop op een hoger gelegen gedeelte in de hoop dat dit een over- winteringsplaats zou kunnen vormen voor reptielen en mogelijk andere dieren. In de loop van november zagen we dat het nog niet afge- voerde materiaal begon te schimmelen. Dit betekent dat de biologische afbraak wordt ingezet en de daardoor vrijko- mende mineralen en voedingsstoffen in de bodem terug vloeien. Dit moest dus met extra-inzet worden voorko- men. Het was zwaar werk. Per vrachtje van zo’n 10 tot 15 kilo moesten we gemiddeld ongeveer 150 meter door het natte en hobbelige terrein lopen om de stortplaatsen te bereiken. Daarbij vermeden we het vormen van paden. Na de afvoeractie hebben we in overleg met Drs. 0. de Bruijn, adviseur van de Stichting Twickel, ons werkterrein verlegd naar het uitdunnen van de boomopslag aan ter- reinpaden. Vermakelijk was het daarbij te constateren dat reeds tijdens het opstapelen van de takkenbossen hierin vogels als een roodborstje hun intrek namen. Geen spoor van angst toonden zij ondanks het toch wel enigszins grof- stoffelijk gebeuren. Als er deze winter nog ijs komt, willen we ook nog de begroeiing op de eilandjes gaan aanpakken. Een anders maar hopen dat er na de recente watersnood een paar waad- pakken voor ons overschieten. Resultaat en bedreiging Bij natuurbeheer moet je een lange adem hebben. Hoewel we genoten van de aanwezigheid van beenbreek- pollen, een aantal exemplaren van het zeer bijzondere vet- blad en de inmiddels uitbundig teruggekeerde zonnedauw, zal waarschijnlijk nooit het gehele repertoire van 1947 terugkomen. Toch zou het ons niet verbazen als „ons” Boddenbroek nog belangrijk in natuurwaarde zou stijgen, mits we dit werk door de jaren kunnen continueren. En daarmee dient zich dan ook meteen de eerste bedrei ­ ging aan: „Kunnen we dit werk volhouden ?” We doen het meer een aantal jonge vutters en vers gepensioneerden. Maar die worden ouder en we zien nog geen jonge loten aan de stam. De tweede bedreiging valt dagelijks uit de lucht in de vorm van gratis en niet bestelde luchtbemesting om met de afvoer van het maaisel deze ongewenste bemesting voor te blijven. Hoewel we iedereen zijn goed belegde boterham gunnen, is het helaas in ons land nog zo dat een hinderwet- vergunning de vrijbrief is voor het ongewenst bevuilen van buurman’s erf. Maar we doen dit werk niet alleen uit liefde voor de natuur, doch ook en voor een gelukkig, belangrijk deel voor ons eigen plezier en om een lekker moe te worden in het buitenwerk. Hoewel het terrein niet geschikt is voor het werken met grote groepen, zou ik toch eventuele gegadigden die zich hiertoe voelen aangetrokken, willen vragen zich te melden bij de secretaris van de Vereniging Vrienden van Twickel voor een mogelijk plaatsje onder deze zon. Korte berichten Geen industrieterrein De provincie Gelderland heeft een streep gezet door het plan van de gemeente Doesburg om een gedeelte van de uiterwaard te gaan ophogen en in gebruik te nemen als industrieterrein. Een hele geruststelling voor de daar wonende pachters, maar ook voor het stichtingsbestuur. Doesburg zal nu op zoek moeten gaan naar een industrie ­ terrein buiten haar eigen gemeente. Subsidie voor de Azelermeen De provincie Overijssel heeft een flinke subsidie beschikbaar gesteld voor groot onderhoud aan de land- schapselementen in de Azelermeen. Dit is het gebied langs de Azelerbeek, stroomafwaarts van de Noordmolen. Twickel zal het geld besteden om afrasteringen te ver- nieuwen en beplantingen te verzorgen en zonodig te ver- jongen.