pagina 21 3 1990 tijdschrift

Waar het niet pluis is. Als u op uw wandelingen door Twente nog eens op oude plaatsen komt, dan is het voor uw gemoedsrust misschien goed te weten, wat zich daar vroeger heeft afgespeeld. Er zijn nog van die plaatsen in ons gewest, waar de overlevering van weet, dat het vroeger gerichtsplaatsen waren. En de naam is vaak bewaard gebleven, al zult u er geen bordje bij zien staan. Wij noemen u er enkele. De Galgemaat en’t Galgeveld onder Delden, waar de freules Maria en Ur ­ sula van Beckum, twee Doopsgezinden, om der wille van het geloof op 13 November 1544 zijn terechtgesteld. De Galgematen (Diepenheim). Het Galgeveld (Ootmarsum). De Galgemorsch langs de Hengelosestraat onder Enschede, waar de roof- ridder spookt, die prins Maurits er deed hangen. De Galgebulte op de heide aan de grens, waar nog voor meer dan hon- derd jaar de zwarte eikenhouten galg van Alstatte stond, die na zijn verwij- dering jarenlang als vonder dienst deed. Niet ver van Oldenzaal woont de Galgeboer bij de Galgebult, waar onder meer Mannes uit Enschede en Huttenklaas (in 1775) zijn terechtgesteld. Twintig jaar later sleepten de Sansculotten den galg weg en verbrandden de stukken op het haardvuur van den Nieuwenboer. De Galgeslat (Haaksbergen). Het Schavotveldeken (Buurse). De Galgenberg in de Konijnenbelten bij Zwolle waar de heren van Voorst de misdadigers hingen. De Galgenbelt (Deventer). De Galgenheuvel in de Luttermarke bij grenspaal zestien. Het Galgenveld nu een straatweg onder Losser. Slechts een galgensage werd overgeleverd: Op de Nett’lengoor geet het ook nig richtig too: doar hef de galg ’estoan. Aandrees, nen roover, hef doar an aleer. Het was van dee bende een, dee zik tot schrik van het volk as een liefsprok hadde oet ’edacht: Wi-j zeent met oons zessen, Wi-j dragt schaarpe messen, Heeren heb i-j koppen, Wi-j hebt stroppen.