maar elke dag leer ik bij wijze van spreken nog bij. Hout is zo’n complex product. De levensloop van een boom is in principe bekend en toch gebeuren er rare dingen. Spinthout dat doorloopt tot in het midden van de boomstam, zie je bijvoorbeeld niet veel. Als je deze ‘maankringen’ voor het eerst ziet, moet je dat maar net even weten. Met een aantal oudere collega’s noemden wij een boomstam eens een ‘beauty’ maar toen de zaag erin ging, werden wij ondanks onze gezamenlijke honderd jaar ervaring verrast door een ingegroeid spechtennest. Zo treffen we in de boomstammen wel meer aan; hoogspanningsisolatoren, munitie uit de Tweede Wereldoorlog, een straatnaambord; je kunt het zo gek niet bedenken.”
“Wij krijgen slechts een deel van ons hout van het landgoed maar de emoties rond het kappen van eeuwenoude bomen ken ik goed. Een aantal jaren geleden was er veel commotie over de kap langs de Twickelerlaan. Maar die bomen hadden vijftig jaar eerder gekapt moeten worden, nu zat er veel bruinrot in en was het hout niets meer waard. De eiken die vorig jaar aan het Bornsevoetpad zijn gekapt en nu onder meer verwerkt worden tot tafelblad, zijn wel op tijd gekapt. Dat verhaal vertel ik vaak aan mensen die hier komen en het mooi vinden om hout van Twickel te kunnen kopen. Ze vragen vaak of het wel van het landgoed afkomstig is. Wat dat betreft merk je echt dat Twickel een merk is.”
“Van alle werkgevers die ik heb gehad, blijft Twickel de meest bijzondere. Het is een apart bedrijf met al die verschillende disciplines. Bij een normaal bedrijf werken de managers bijna altijd aan hetzelfde doel. Hier zitten mensen die verantwoordelijk zijn voor uiteenlopende zaken als bossen, buitenplaats, tuin en gebouwen om één tafel. Maar er is een grote verbondenheid met elkaar en Twickel. Ik heb nog nooit zoveel feestjes meegemaakt van mensen die 25, 30 of 40 jaar in dienst zijn. Rond het overlijden van kasteelheer Cristian zu Castell merkte je bijvoorbeeld die hechte band. Iedereen pakt dan wat aan om alles zo goed mogelijk te laten verlopen. Dat maak je bij een gewone baas niet mee.”
“Na mijn pensionering blijf ik als rondleider in het kasteel verbonden aan Twickel. Ik heb een grote interesse in kunst en geschiedenis. Klassieke kunst spreekt mij aan vanwege het vakmanschap. Als
je op een doek de adertjes in de vleugels van een vlinder kunt zien, fantastisch! Bij moderne kunst vraag je je soms af wat je ziet, maar toch heeft het wat. Dat is wat kunst met je doet. Mijn vrouw en ik reizen graag en in buitenlandse steden bezoeken we vaak musea. In het kasteel van Twickel spreken vooral de schilderijen mij aan en uiteraard het hout. Neem bijvoorbeeld het prachtige boek neer van een staande klok. Het is net als met de kunst, je moet de mensen er even op wijzen en dan zien ze hoe bijzonder het is.”

van DE
Voorzitter
auteur
Eduard van Emmerik, Vrienden van Twickel

Hoge molens vangen veel wind
Eind vorig jaar waren wij aanwezig op de voorlichtingsbijeenkomst
over plannen om twee windturbines te bouwen aan de rand
van Twickel langs de snelweg A1/A35 bij knooppunt Buren.
Het gaat om windturbines met een tiphoogte van 200 meter. 17 Het initiatief is genomen door de eigenaren van ’Inspiratieboerderij Duurzaam’ vlakbij het knooppunt. Inmiddels is hierover al heel
wat gediscussieerd en zijn er vele stukken in de lokale bladen gepubliceerd van zowel voor- als tegenstanders. Gelukkig leven we in een democratie en kan er vrij gediscussieerd worden over controversiële onderwerpen. In de afgelopen weken werd mij van vele kanten gevraagd wat het standpunt is van de Vrienden van Twickel.
De provincie Overijsel heeft in zijn omgevingsvisie van 2017 gezegd graag een bijdrage te willen leveren aan de energietransitie in Nederland. In 2023 moet de energiebehoefte voor minstens 20% gedekt worden uit hernieuwbare bronnen (zoals zon, wind, biomassa en ondergrond). Dat er meer windturbines geplaatst moeten worden, ligt voor de hand. De provincie heeft aangegeven dat voor dergelijke bouwwerken een goede landschappelijke inpassing noodzakelijk
is. Dit is ter beoordeling van de gemeenten via de te verlenen omgevingsvergunningen. Een van de aspecten is, dat de hoge molens nogal in het oog springen en van grote afstand zichtbaar zullen zijn. In mijn bijdrage ‘Van de voorzitter’ in het winternummer van
2016 heb ik aangegeven wat het standpunt van het bestuur van
de ’Vrienden van Twickel’ is. Wij hebben toen een zienswijze op de conceptomgevingsvisie ingediend.
Samengevat: Het toepassen van windenergie is één van de mogelijkheden om aan de energietransitiedoelstelling te
voldoen. Echter aan de randvoorwaarden m.b.t. het plaatsen van windturbines binnen cultureel erfgoed moeten strenge speci eke eisen worden gesteld. In 2016 werd door bewoners van de Hof van Twente al hevig geprotesteerd tegen de plannen om 200 meter hoge windturbines neer te zetten in de buurt van Markelo. Wat ons betreft zijn 200 meter hoge windturbines in het cultuurlandschap van de Hof van Twente landschappelijk gezien niet inpasbaar.
Tot slot iets leuks: In de zomer organiseren we weer de ‘Zomerse Muzikale Ontvangst’ door de bewoners van het kasteel, Roderik en Liesbeth zu Castell-Rüdenhausen.
Op zaterdag 7 juli zal de amenco-zangeres Luna Zegers voor ons optreden in de prachtige entourage van Twickel. Zij neemt een danseres en gitarist mee. Het wordt weer prachtig.
Nader bericht volgt!