pagina 16 zomer 1996

Foto: D. Schuitema. Afscheid mevrouw Brinkers Dit voorjaar nam mevrouw Dine Brinkers afscheid als werkneemster van Twickel. Mevrouw Brinkers tijdens het afscheid van haar collega in hel kasleel. Foto: J.P. Hassink-Leegwater. Dit apparaat is van vernikkeld metaal. De afmetingen bedragen 10 x 3 x 1,5 cm. Door een druk met de duim op het rechter uiteinde schuift een mesje naar voren in de beu- gel links. Het toestel dat in de vorige aflevering van het T wickelblad werd getoond heeft enkele zeer verschillende readies opgeleverd. De aanwijzingen varieerden van: een apparaat dat gebruikt kon worden voor het afsnijden van de poten van wild, viahulpmiddellen bij hetplooien vanknip- mutsen en het hakken van ijs of suikerbroden naar een standaard bij het poetsen van schoenen. Mevrouw M.J.A. de Koster, “vriendin van Twickel”, die deze laatste mogelijkheid veronderstelde, wees ons op het bestaan van het boekje Antieke huishoudelijke appara- ten, Moussault Baam, 1977, geschreven door David de Haan, waarin een apparaat is afgebeeld, dat veel overeen- komsten vertoont, maar waaraan de handgreep ontbreekt. Mevrouw Brinkers volgde in augustus 1977 mevrouw Van Dijk op als hulp in de huishouding in het kasteel. Haar man Henk werkte toen al in de houtzagerij van Twickel. Het was meteen flink aanpakken. Tijdens het leven van barones Van Heeckeren waren vele kamers en kasten steeds gesloten gebleven. Na haar overlijden in 1975 was daar verandering in gekomen. Onder leiding van het echt- paar Soetendal en met hulp van de huisknecht Jaap de Vries en wat later ook Herman Hemelman werd een nieu- we orde geschapen. Zaken, die bij elkaar hoorden, zoals de keukenartikelen, het speelgoed en serviesgoed werden met elkaar in verband gebracht en in eenzelfde kast of ruimte geplaatst. Tegelijkertijd vonden restauraties en verbouwingen plaats. Het kasteelstof en daarmee ook mevrouw Brinkers bleven hierdoor flink in beweging. De komst van het nieuwe beheerdersechtpaar Hassink in 1986 bracht nieuwe ontwikkelingen met zich mee. Het personeel werd aangevuld met een groot aantal vrijwilli- gers, die zich ook nu nog verdienstelijk maken met het res- taureren dan wel beschrijven van de kasteelinventaris. Dit betekende samenwerking met mensen die het oude Twickel niet meer hadden meegemaakt. Door haar team- geest en betrokkenheid met alles wat er in het kasteel gebeurde heeft Dine haar gevoel voor traditie op hen over weten te brengen. Mevrouw Brinkers kijkt met veel voldoening op haar dienstjaren terug. Hoogtepunten waren steeds de grote ontvangsten en de diners. Dan moest het serviesgoed wor ­ den klaar gezet, werd er geholpen met koken en het dekken van de tafel. Pas nadat de afwas in de kleine uurtjes was gedaan, kwam er aan de werkdag een einde. De volgende dag ging men dan weer opgewekt verder met het wassen, strijken en bergen van het tafellinnen. Tijd voor stilzitten na haar afscheid is er niet bij. De grote tuin van mevrouw Brinkers bij haar huis aan de Zaagmolenweg, die al vele keren bij de Deldense tuinkeu- ringen in de prijzen viel, vraagt haar voortdurende aan- dacht. Aafke Brunt.