pagina 15 zomer 1992

Canada en Amerika wordt het ras veel gefokt en ge- mest. Op het vasteland van Europa is Denemarken koploper. ”Het is daar inmiddels het meest gebruikte vleesras”. In Nederland wil het nog niet zo lukken. Er zijn een zestal fokkers, maar de meeste aandacht gaat in ons land uit naar de Franse vleeskolossen. ”Het verbaast me dat Nederland vooral kijkt naar Frankrijk, want Herefords hebben grote voordelen. Naar het afkalven heb je er bijvoorbeeld geen omkij- ken naar. Daarnaast zijn de dieren zeer mak en ge- makkelijk te houden. Ze kunnen zomer en winter buiten blijven. In de winter moet alleen worden bij- gevoerd. Dat zijn naast een aanzienlijke vleesop- brengst grote voordelen van dit ras”, vindt Meijer, die binnenkort zijn veestapel nog zal uitbreiden met drie koeien en een stier uit Denemarken. Vlees Omdat er in Nederland nog geen stamboek voor He ­ refords bestaat, heeft de registratie van de dieren in Engeland plaats. Meijer hoopt echter dat ook in Ne ­ derland een eigen stamboek kan worden opgericht. Daarnaast hoopt Meijer andere fokkers en mesters te vinden om gezamenlijk de vleesafzet te regelen. Om ­ dat er te weinig aanbod is voor het bedienen van sla- gers, denkt hij aan rechtstreekse levering aan belangstellende consumenten: ”Een goed stuk vlees voor een redelijke prijs. Vlees waarmee niets aan de hand is voor een prijs van ruwweg tien gulden de kilo”. Boeren die met Herefords willen beginnen, moeten wel een flinke investering doen van 3000 tot 5000 gul ­ den per dier waarmee wordt gefokt: ”De aanloop- kosten zijn inderdaad hoog, maar daarna vallen de kosten enorm mee als er voldoende grond beschik- baar is. Je kan zo’n vier dieren per hectare houden. Herefords moeten bij voorkeur worden geweid in ex- tensief beheerde weilanden. In goed bemest grasland worden de dieren veel te vet en ook bijvoedering met mais is om die reden uit den boze. Wij voeren uitslui- tend bij met stro”. Slachtrijp zijn de stieren na een jaar en drie maanden bij een gewicht van zo’n 600 kilo. Natuurbeheer Grote kansen ziet Meijer ook in het gebruik van He ­ refords ten behoeve van natuurbeheer, waar ’grote grazers’ steeds meer worden ingezet om grassen in heideterreinen kort te houden en bossen een meer na- tuurlijke structuur te geven. ”Het grootste voordeel is dat de dieren niet agressief zijn en hooguit bijvoe ­ dering nodig hebben. Daar staat een goede vleespro- duktie tegenover in tegenstelling tot rassen, zoals Schotse Hooglanders, die nu veel worden gebruikt”. Bij het afscheid lopen we nog eens langs de Here ­ fords in de weide naast de Oeler watermolen. ’’Euler watermolen verbetert”, Joop Meijer. ”Oele behoor je op z’n Duits uit te spreken”. De prachtige rood- bonte Herefords laten zich graag aaien. De dieren voelen zich blijkbaar al helemaal thuis in Twente.