pagina 15 voorjaar 2009

l S JAARGANG l8 V O O R J A A R 2 0 0 9 g Twickel “Het kan ten koste gaan van onder meer natuur, rust, landbouw en privacy van be- woners.” Ook de positie van de agrariers op het landgoed wordt nauwlettend in het oog gehouden. Pas bij de uitwerking van de plannen wordt duidelijk wat het effect is voor de individuele agrarische bedrijven. Voorzitter Brunnekreeft van de pachters- commissie denkt dat door ontwikkeling van natuur en wateropgaves een aantal boeren noodgedwongen uitgeplaatst moet worden. Snelle duidelijkheid is volgens hem gewenst. Cedeputeerde Rietkerk zeg- de toe dat er extra naar de positie van pachters gekeken wordt. Het is belangrijk, aldus Rietkerk, dat bewoners, pachters en recreanten een plek in het pact krijgen of behouden. “Maar” , voegde Rietkerk toe, “er moeten keuzes gemaakt worden, en soms doen die pijn. We hebben met veel zaken rekening gehouden, maar kunnen het niet iedereen naar de zin maken.” Martin Steenbeeke bouw wonen en/of werken op grondge- bied Twickel. • Inpassing grote infrastructuur (landschap- pelijke inpassing snelwegen Ai en A35, aanleg/verbetering onderdoorgangen en bruggen, verkleining ruimtebeslag N346) Zie voor meer informatie www.Ievendtwickel.nl In Memoriam Marinus Koebrugge Op 24 januari overleed op 79-jarige leeftijd hovenier Marinus Koebrugge. Marinus groeide op in een boerderijtje in Ambt Delden. Op 13-jarige leeftijd werd hij samen met broerJohan melkveejongen op de modelboerderij aan de Twickelerlaan. Al snel bemerkte de barones zijn ware talenten en liefde voor alles wat groeit en bloeit. Marinus kreeg in de moestuin een plek als groentejongen. Tuinbaas Heurneman leer- de hem de kneepjes van het vak. Worteltjes kweekte hij op bladgrond, bij de druif be- groef hij jaarlijks een overleden kip en de paden bespoot hij maandelijks met natri- umchloraat. Dat je daar niet bij hoorde te roken bezorgde hem eens zwart geblaker- de klompen. ledere ochtend om 8.00 uur meldde hij zich op het kasteel om te horen wat de barones “bliefde”aan groente. In 1972 verhuisde hij met broer en zus naar de Twickelerlaan. Hier genoten velen van de gastvrijheid. Je verliet zelden het keukentje, met snorrend fornuis, zonder koffle en beschuit met kaas. Ook hier ging het werk na vijven door. Hij hielp Hendrik Wes bij zijn roodbonte vee, dat hem zo lief was, stookte in koude winters om 3.00 uur ’s nachts de kachels van oranjerie en moestuinkassen of paste op het kasteel bij afwezigheid van de familie Soetendal. Afgelopen herfst reden we Marinus nog rond door het vernieuwde huispark, hij sprak zijn bewondering uit voor de archi ­ tect, geweldig vond hij de bruggen en bouwsels. ‘Die tempel kan ik zien glim- men vanaf mijn moestuin aan de Markt- straat”, vertelde hij. Terugrijdend door de formele tuin wees hij op de bloemperken, ‘Deze had de barones altijd in de kleuren rood geel, maar ik weet zeker dat ze het nu ook zo zou doen.’ Met pretoogjes wees hij naar de oude moerbeibomen, ‘Duizen- den heb ik er daar geplukt, de barones was er gek op, niet met room maar met suiker uit de zilveren pot”, vertelde hij, om afte sluiten met ‘Dan ik nam er zelf ook stie- kem een paar Marinus was een fijn mens, emotioneel, re- ligieus, behulpzaam en altijd betrokken bij anderen. Wij gunnen hem een mooi plekje in de Hof van Eden. Lees ter nagedachtenis nog eens het gedicht van Nicolaas Beets: ‘De moerbeitoppen ruischten’. Marinus daanke dij vuur alles, lej kont no rostig sloapn goan. Hans Hondebrink Marinus Koebrugge demonstreert in 1982 de werking van een zaaiviool, waarmee gras werd ingezaaid.