pagina 15 herfst 1997

De dikke steen bij het erve de Wengel op de Deldeneresch. Foto: A.C. Meyling, ca. 1960. varierend van lichamelijk (materieel) welzijn tot geestelij- ke behoeften als schoonheid en ethiek. Daarbij is altijd het “Van Zelf karakter” essentieel: het buiten onze maak- macht liggende. Dit betekent op het materiele als wel het geestelijke vlak, dat je zuinig moet omgaan met datgene wat je zelf niet maken kan. Op het geestelijk vlak speelt daamaast ook een meer emotioneel ethisch aspect een rol: Respect. “Eerbied voor Natuur is voor vele natuurbescher- mers een belangrijke drijfveer, die emotioneel verder gaat dan lekker buiten zijn in het groen, zonder asfalt en beton”. Eerbied als motief voor natuurbescherming kan men duidelijk maken door de zelfde robuuste term te gebruiken als het intemationale verzekeringswezen doet voor schade die niet door menselijke fouten, maar Van Zelf ontstaat, door puur natuurgeweld: “Acts Of God”. Met deze term dekt de Verzekeraar zich materieel in tegen claims omtrent natuurrampen, want die behoeven bij wet niet vergoed te worden. Wat is er tegen om ook de positieve aspecten van het Van Zelf ontstaande, “Acts of God” te noemen? Maar dan juist ter verdediging van de Geestelijke behoeften van de mens om eerbied te betuigen aan wat hij zelf niet Maken kan. De laatste Baronesse van Twickel zal het zo vast wel bedoeld hebben. Ook wat cultuur “Acts Of Man” betreft willen we het goede, mooie, positieve, overgeleverd uit oude tijden bewaren. We schrijven dat dan wel als Kultuur. Het slech- te en lelijke mag vergeten worden en vergaan. In dit land is nauwelijks een stuk waar alleen pure natuur als positieve “Act of God” meer is. “Het paradijs is verlo- ren”. Daarom geldt wat natuurgebieden betreft, hoe puur- der (hoe minder “Act of man”) hoe zeldzamer en dus ook waardevoller. Maar cultuur, Kultuur, en natuur kunnen ook een integratie aangaan, die in bepaalde gevallen op een bepaalde schaal voor beide (in beginsel tegengestelden) tolereerbaar is, ja zelfs eigen hoge waarde bezit. Ja die op nemen. De belangen van de ‘Vrienden waarvan velen te beschouwen zijn als ‘gebruikers van Twickel dreigen hiermee geschaad te worden. Hoekstra meent dat het een goede zaak zou zijn om het aantal gebieden dat onder de Natuurschoonwet valt uit te breiden en hierin uitsluitend toegang te verlenen op ver- toon van een door de vereniging Vrienden van Twickel te verstrekken wandelkaart. Vrienden en Stichting zullen meer moeten doen om het landgoed te ontlasten. Zo is de snelheidsbeperking op de weg Delden-Borne naar 60 km geen voldoende oplossing. Voor doorgaand verkeer moet de weg gewoon dicht. Daamaast moet het sluipverkeer in de buurtschap Azelo worden aangepakt. Het beteugelen van het verkeer is een oud thema, waar- over in de toekomst nog de nodige discussie en strijd in het verschiet ligt. En juist dan is adhesie van een omvangrijke achterban onontbeerlijk. Enno Hoekstra. Foto: privebezit E. Hoekstra.