pagina 14 zomer 1992

Joop Meijer fokt met prachtig Engels vleesras Herefords voelen zich helemaal thuis bij de Euler watermolen Het fokken en mesten van vleesvee heeft in Nederland flink furore gemaakt. Met de invoering van de melk- quotering en superheffing in 1983 kwamen er plaatsen in de stal en in de wei vrij. Vleesvee werd daardoor een aantrekkelijke neventak, alhoewel het eind van de groei op dit moment een beetje in zicht is. De meeste Neder- landse boeren kozen voor Franse vleesrassen of hielden zich bezig met het fokken van verbeterd roodbont en Belgische dikbillen. In Oele lopen sinds enige tijd Here ­ fords, een van oorsprong Engels vleesras. Jan Bengevoord Hereford-fokker Joop Meijer is een drukbezet man met een veelzijdige belangstelling. In het dagelijks le- ven is hij hoofd personeelszaken van het Instituut voor Leerplanontwikkeling in Enschede. Een baan die hij – samen met zijn vrouw – combineert met het beheer over de Oeler watermolen, het voorzitter- schap van de Oudheidkamer Twenthe en het bestuur van Het Overijssels Landschap. Zijn grote passie zijn de roodwitte koeien, koeien met witte streep op de rug, waarvan er inmiddels acht rond zijn ’Twickel’- boerderij grazen. Geliefd ”Ja, waarom begin je aan zoiets? Mijn vrouw en ik zijn beiden met vee grootgebracht. Dat laat je niet meer los. We hebben voor de Herefords lange tijd Hollandse blaarkoppen gehad”, verklaart Joop Meijer. Met Herefords kwam hij in aanraking in En- geland, het land van oorsprong. ’’Herefords zijn het resultaat van de fokkerij in Engeland, waarbij waar- schijnlijk ook de Hollandse blaarkop is gebruikt. Dat kun je nog zien aan de witte kop”. Inmiddels zijn Herefords – met en zonder hoorn – we- reldwijd een geliefd vleesras. Vooral in Engeland,