pagina 13 winter 2008

Woonbestemming Na diens dood in 1961 erfde zijn tweede dochter Carleen Weleveld, dat zij nu samen met haar echtgenoot Eric Kwint met grote inzet beheert. Van de oorspronkelijke tien boerenerven zijn er nu nog drie over die samen de beschikbare no hectare cultuurgrond bewerken. Overleven is schaalvergroting, dat geldt 00k op Weleveld, waar wel uit- drukkelijk wordt gestreefd naar het behoud van de landbouw. De overige bebouwing heeft een andere bestemming gekregen, meestal als parti- culiere bewoning. Zo 00k het Jachthuis, ooit het boerenbedrijf de Hendrikshoeve, vervolgens vakantieverblijf voor het echt- paar Kwint en hun twee kinderen en nu, na vele omzwervingen over de wereld, sinds 1998 hun vaste woonplek. In 2008 alweer too jaar in bezit van de familie Hanisch ten Cate, was het in 1998 voor het eerst sinds 200 jaar dat de eigenaars van Wele ­ veld weer op ‘t landgoed kwamen wonen. Maar het bleef niet alleen bij wonen. Sinds er al bijna twee eeuwen geen have- zate meer op Weleveld stond, waren het uitsluitend de boerenerven die het land- schap vorm gaven. Heide had weliswaar plaats gemaakt voor akkerland en dennen waren aangeplant, maar het oorspronke ­ lijke landschap bleef als geheel bewaard. Dit werd de leidraad voor het echtpaar Kwint in het beheer van het landgoed; de sporen van het verleden conserveren voor de toekomst en tegelijkertijd een waak- zaam beleid voeren ten aanzien van die toekomst. Gracht Zo werd, na voorgaande opgravingen in 1994, de binnengracht gereconstrueerd, zodat de contouren van de huisplaats weer zichtbaar zijn geworden. Bij deze uit- graving kwamen vele bijzondere vondsten tevoorschijn waaronder een roodkoperen windvaantje met daarop het wapen van Weleveld bestaande uit een wolfskop en drie rozen, een prachtig tinnen kannetje en een stuk Bentheimer zandsteen met daarop de spreuk Festina Lente, Latijn voor: haast u langzaam of in modern jar ­ gon, onthaast u! De voormalige huisplaats van Weleveld. De authentieke eigenschappen van het kleinschalige en typisch Twentse landschap werden waar nodig in ere hersteld of uitge- breid. De recreatieve toegankelijkheid werd vergroot en verbeterd evenals het biotoop voor flora en fauna. Anderzijds was waakzaamheid geboden voor planologische honger van zowel over- heden als projectontwikkelaars, die de rela- tief goedkope landbouwgrond graag zou- den willen volbouwen met Vinex- en andere treurwijken. Via een verbond tussen de eigenaren van Weleveld, Huis Almelo en Twickel- het zoge- naamde WAT-venster, wordt met succes getracht deze dreigende verstedelijking en verasfaltering tegenwicht te bieden. Daarnaast zijn en worden er vele recreatieve initiatieven ontplooid; van flets- en wandel- routes, kanovaren, streekproducten en huif- kartochten tot een golfbaan en B&B. En of de e6n dat nu doet op 4000 hectare en de ander op 145 maakt in principe niets uit; je spreekt dezelfde taal, streeft naar hetzelfde doel en bereikt dat met dezelfde middelen op basis van dezelfde eigen- schap: hart voor ons erfgoed. Of dat er Bronnen: www.weleveld.nl, ‘Och ewig is so lang’ door Jet Spits, Walburg Pers 2003, Google. ooit weer eens toe zal leiden dat Twickel weer een paar boerenbedrijven van Wele ­ veld kan verwerven betwijfel ik echter. Warmold Worst