pagina 13 winter 2004

Stotkaor Oale stotkaor argents in Oazel Ik weet nog good dat ik oew zag Iej wadden miej zo leef en kunnig Ik heb nog vake an oew edach Et was aaltied wosseln Vekaansie heb iej nig ehad Van ‘s mons vrog tot ‘s aoms late Wa ‘j met man en peerd op pad Hoo strabaant et ok moch biestern Oew raa’r draejn aait vedan Duur koel’n en duur gaete Doar kwam gin eane an ‘s Zommers stoefzaand, ’s weenters drek Weend en hagel, hoondenweer Oewe butte kraakten alle dage Et is veurbiej, et hoof nig meer Gin wagenspuur zal oew meer ploagen Et begroot’n mie’j toen ik oew zag Krom en stief, vol oongemak Ik heb nog vake an oew edach Oale stotkaor argents in Oazel Iej hebt oew wark edaon Daanke di’j vuur alle mojte Iej kont no rostig sloapn goan Herman Haverkate sr. ‘Stotkaor’ is het Twentse woord voor kiepkar. Het was een wagen met twee wielen, getrokken door een paard. Behalve als mestkar werd ze ook gebruikt voor het transport van aardappelen en knollen. De foto werd gemaakt op het landgoed Twickel, in de buurtschap Azelo.