pagina 13 winter 1997

‘Uitsluitend conserveren op lange termijn geen goede weg Stichting Twickel blij met readies op de viering van het 650-jarig jubileum De viering van het 650 jarig bestaan van Twickel ligt achter ons. Vele activiteiten brachten dit feit onder de aandacht van duizenden. De plek waar nu het kasteel staat kwam 650 jaar geleden in het bezit van de eerste van de families, die Twickel uitbouwden tot wat het nu is. De vier erfdochters van Twickel die door hun huwelijk nieuwe familienamen inbrachten kre- gen er hun aandacht. Bij de herdenking van dit bijzondere feit wilden wij in het bijzonder aandacht vragen voor de samen- hang van cultuur en natuur, zoals die op Twickel zo harmo- nieus met elkaar verweven zijn. Het ingrijpen van de mens in de natuurlijke omgeving en de confrontatie van de natuurgebieden met het cultuur- landschap zijn op Twickel heel duidelijk te zien en worden eigenlijk door iedereen als harmonieus ervaren. Natuur en cultuur versterken elkaar. Het ingrijpen van de mens in de natuur is niet per definitie negatief! Uit onze vraag aan een aantal ’smaakmakers’ in onze samenleving over de toekomst van Twickel bleek hoezeer Twickel leeft in het bewustzijn en hart van velen. Vroeger werd Twickel nog wel eens als een verscholen schat gety- peerd. Dat is veranderd. De belangstelling voor het land- goed is sterk gegroeid. Twickel is ook veel opener naarbui- ten getreden en de vele restauraties en het herstel van natuurgebieden hebben de vele schatten ook beter zicht- baar gemaakt. De groeiende publieke belangstelling voor alles wat met landgoederen te maken heeft versterkt deze ontwikkeling en deed het besef groeien dat Twickel een van de parels is van het Nederlands erfgoed. Door de groeiende belang ­ stelling en de snelle ontwikkelingen in onze samenleving, is de dmk op Twickel echter ook sterk vergroot. De ontwikkelingen sinds 1945 hebben diep ingegrepen in het landgoed. De vraag is gerechtvaardigd of de nieuwe tijd wel met voldoende respect met Twickel is omgegaan. Uit de reacties van de ’smaakmakers’ uit onze samenle ­ ving, gepubliceerd in het vorige Twickelblad, blijkt ook dat velen zich deze vraag stellen. Uit die reacties is ook dui ­ delijk dat telkens andere accenten gelegd worden om Twickel dienstbaarte maken aan telkens andere doelen. Zelden wordt de zaak omgedraaid. Hoe kan de moderne tijd met al zijn mogelijkheden bijdragen aan het behoud van Twickel. Het stichtingsbestuur hecht veel waarde aan de reacties, omdat toch steeds de waardering voor Twickel als bijzon ­ der landgoed doorklinkt. Daaruit spreekt ook de wens tot behoud van het landgoed, in al zijn veelzijdigheid. De reac ­ ties op de vraag hoe Twickel zich moet opstellen ten opzichte van ‘de waan van de dag’ benadrukken de dyna- mische rol van de vroegere eigenaren die moderniseerden en ontwikkelden. Twickel is vaak vooruitstrevend geweest en vervulde een gidsrol in de samenleving. Het stichtingsbestuur is het hiermee eens. Uiteraard is het behoud van een zo uniek landgoed de eerste opgave. Maar in een snel veranderende wereld is een actief beheer, ontwikkelend en gebruikmakend van die nieuwe wereld, noodzakelijk. Uitsluitend conserverend handelen is voor Twickel geen goede weg op lange termijn. De wapen- spreuk van de graven Van Wassenaer, ‘Mutando non Mutor’ vat dit zo goed samen. ‘Door te veranderen veran- der ik niet’. Wij vatten dit zo op dat de essentie van het landgoed en kasteel bewaard moeten worden door inven- tief en met initiatief de tijd te verstaan en te handelen. Vroeger hebben de eigenaren zeker veranderingen aan- gebracht die aanvankelijk niet zijn begrepen, maar die wij nu herkennen als logische stappen in een ontwikkeling. In de reacties komt ook steeds naar voren dat de toe ­ komst van het landgoed alleen goed verzekerd is in samen- spraak met de omgeving. Het stichtingsbestuur deelt die mening, maar is er zich van bewust dat in die samenspraak de meningen van de gesprekspartners radicaal kunnen verschillen. Uiteindelijk zal de knoop dan toch, met het teleurstellen van sommigen, doorgehakt moeten worden. Dat maakt het vormgeven van de toekomst van Twickel zo boeiend. Maar het zal onvermijdelijk ook altijd kritiek uitlokken. Wij weten ons daarbij gesteund door een grote groep ‘fans’ die Twickel een heel warm hart toedragen en zich met overtuiging voor Twickel willen inzetten. De viering van het jubileum heeft dat gevoel zeker versterkt. Grote dank aan de zeer velen die actief aan de evenementen heb ­ ben bijgedragen is hier op z’n plaats. Zonder hen was geen jubileum mogelijk geweest. G.F. Boreel Voorz.itter van de Stichting Twickel