pagina 11 winter 2005

mijn Twickel Voor mij is niks vreemd in de natuur T wickel is eigenlijk mijn hele leven al mijn Twickel geweest! Dat kan misschien ook niet anders als je aan de rand van het gebied opgroeit en veel interesse hebt in de natuur. Als jongetje van zeven, acht jaar zwierf ik hele dagen door het gebied en ontdekte zo eigenlijk elke dag iets nieuws. ‘t Is jammer dat het natuurgebeuren tegenwoordig aan veel kinderen voorbij gaat. Hans Spijkerman speurt naar onraad. Op mijn 14e, in 1959, kwam ik in de Twickeltuinen te werken onder de toenmalige tuinbaas Van Dijk. Overdag werken en’s avonds naar school. Ik heb overal gewerkt: in de moestuin, de rotstuin, de oranjerie en in de kas. Duizenden plantjes heb ik verspeend. Later besefte ik pas hoe bijzonder het was dat ik samen met de Barones in de tuin heb gewerkt! Weinigen kunnen dat nu nog vertellen! De voormalige rentmeester Brunt is voor mij heel belangrijk geweest. Vanaf mijn 15e kwam ik bij hem over de vloer en ging met hem mee op jacht. Ook nadat ik getrouwd was met Truus en in Hengelo werkte, waar ik een eigen zaak als preparateur begonnen was. Het ging ons voor de wind tot ons oudste kind veronge- lukte. Toen pas besefte ik de waarde van het leven. Ik hoef- de niet meer zo nodig een huis met gouden deurkrukken bij wijze van spreken. Toen ik hoorde dat er een plaats als jachtopziener zou vrijkomen, heb ik Brunt gevraagd aan mij te denken. En dat deed hij. Zonder over loon of wat dan ook te praten ben ik in September 1974 als jachtopziener begonnen. Natuurlijk is er hier in eenendertig jaar veel veranderd. Ik heb mensen zien komen en gaan. Tot 1984 had ik de vrije hand. Kon zelf bepalen hoe ik het deed. Als het niet goed was, hoorde ik het wel. Daarna volgde de periode “wij denken voor jou.” Zo noem ik dat tenminste voor mezelf. Iedereen die mij een beetje kent, weet welke periode ik het prettigst gevonden heb. Maar goed, tijden en mensen veranderen. Je moet mee. In het begin was mijn taak als jachtopziener vooral om te zorgen voor een goede wildstand: schadelijk wild en stroperij bestrijden en zorgen voor een goede omgang met de pachters. De recreatieve druk op het landgoed was nog niet zo sterk. Meestal lukte het me om overtreders op een gemoedelijke manier tot de orde te roepen. Later is dat veranderd. Moest ik veel meer als politieagent optreden. Niet echt mijn roeping! Met de veranderende opvatting over de jacht, heb ik erg veel moeite. Iedereen praat iedereen maar na. De meesten weten niet waar ze het over hebben. De Flora- en Faunawet uit 2002 is er het trieste voorbeeld van. Ik noem slechts kraaien, vos en steenmarter…! Fulltime jachtopzieners bestaan tegenwoordig nauwelijks meer. Mijn werk hield ook het verzorgen van damherten in het park, de groenverzorging, het verrichten van water- metingen in het natuurterrein en het houden van excursies voor bezoekers in. Van jachtopziener naar educatief medewerker. Nooit gedacht instructie te zullen geven en dat nog leuk te vinden ook! Ik kijk terug op een mooie tijd in dienst van Twickel, waar- in ik mijn steentje heb kunnen bijdragen aan het behoud van flora en fauna van dit mooie landgoed. Hiervoor ben ik velen dank verschuldigd. Nu als Vutter overheerst het vrije gevoel, zwervend in de natuur. Hans Spijkerman Van jachtopziener naar educatief medewerker