Pagina 10 zomer 2017

“Ik heb geen televisie nodig”

Bewoner, werknemer, gepensioneerde, vrijwilliger; Jan Holtslag (73) uit Dieren is op meerdere manieren verbonden (geweest) met Twickel.

Jan Holtslag: “Ik ben meer een natuurliefhebber.”

Mijn twickel auteur Martin Steenbeeke

“Ik ben op Hof te Dieren geboren. Mijn vader pachtte de Hoeve achter de Moestuin, vlak naast het huidige kantoor van Twickel. Het werk op en rond het landgoed trok me al vroeg. Op zaterdagmorgen hielp ik als kleine jongen het personeel van Twickel al met
boompjes planten. Later ging ik meer klusjes doen; kunstmest strooien, een weide slepen, naar Delden om hout te halen, dat soort werkzaamheden. Na het overlijden van mijn vader, op mijn zestiende, nam mijn moeder het boerenbedrijf over. Ik heb eerst mijn school afgerond en daarna ook een kleine periode geboerd maar ik was niet zo’n koeienmelker. Toen kreeg ik verkering met het buurmeisje en haar vader was bosbaas voor Twickel. Zodoende liep ik ook veel in Delden rond en kreeg ik in 1980 de mogelijkheid om in dienst te komen als bosarbeider. Vanaf dat moment was mijn ouderlijk huis geen boerderij meer. Het is nu gedeeltelijk een woonhuis en het overige deel doet dienst als jachtkamer. Het werk sloot wel aan bij het boerenbedrijf want Twickel had hier
in Dieren ook weilanden waar koeien werden ingeschaard. Het was wel rennen. Eerst moest je het bos in om boompjes te planten en voor 1 mei moesten ook de weilanden gesleept zijn en voorzien van kunstmest want dan kwamen de boeren met hun koeien.
Ik heb ontelbare boompjes geplant. Ik herinner me een grote storm; 20.000 boompjes waren nodig. Het bosbeheer is wel veranderd. Vroeger maakte je een kaalslag waarna je in het voorjaar ging planten. Dan liepen wij ons op de Schaddevelden een slag in de rondte om de volgende dag te constateren dat de herten op bezoek waren geweest. Kon je deels weer opnieuw beginnen.
Nu wordt er meer gebruik gemaakt van de natuurlijke aanwas. Na het overlijden van de jachtopziener van de jachtcombinatie hier in
Dieren wilde Twickel liever een eigen jachtopzichter. Dat werd ik toen. Ik was verantwoordelijk voor het kleinwild en het grofwild in het voorste gedeelte van het bos. Maar dat laatste stelde toen nog niet zo heel veel voor. Ik bleef in het bos alle voorkomende  werkzaamheden verrichten. Twickel deed nooit moeilijk; als je je werk maar af had. Op jachtdagen van Twickel ben ik één van de blazers. En als ze een klopper nodig hebben, doe ik dat ook. Zelf schiet ik niet zo veel. Als je, zoals ik, hazen met hoog water van de
verdrinkingsdood hebt gered en reeën en een wild zwijn met de fles groot heb gebracht, krijg je toch een andere band met dat soort beesten. Dat wilde zwijn heb ik 19 jaar gehad! Ik ben meer een natuurliefhebber. Als jongetje fietste ik al naar het natuurgebied de Imbos om te kijken of er nog korhanen in de bomen zaten. Die zaten er in ruime mate, net als weidevogels en eenden hier achter in de weilanden maar nu zie je deze bijna niet meer. Bij het maaien zal er vast wel eens

Hoeve achter de Moestuin.