pagina 10 winter 2007

De liefde voor de oude bomen is overge- gaan op de Van Heeckerens. Over baron R.F. van Heeckeren van Wassenaer wordt verteld dat hijzelf bet hout merkte, dat hij gekapt wilde hebben. Hiervoor gebruikte hij een merkbijl met de T van Twickel. Toen bosbaas Oosterhof in de jaren vijftig van de vorige eeuw aan de laatste barones vertelde dat een omvangrijke eik op de kruising van de Twickelerlaan en de Bornsestraat uit ver- keersveiligheid omgehakt moest worden, waaraan hij toevoegde dat deze boom toch steeds verder ‘in waarde achteruit ging’, had de barones geantwoord: “Dat doen wij toch 00k?” De boom is toen blijven staan. In de Twic ­ kelerlaan stierven en sterven de eiken lang- Dr. Erhard Pressler (rechts) en zijn assistent. Januaristorm Maar er stond een nog oudere eik net naast de Twickelerlaan achter de eikel- schuur in het park. De storm van 18 janu- ari 2007 velde hem. Vlak daarvoor was de boom nog het onderwerp van een uitge- breide discussie. Moest hij nu wdl of nfet wijken voor de nieuwe Landgoedwinkel. Want stel dat hij zou omvallen, dan zou de Landgoedwinkel gerui kunnen wor ­ den. De storm besliste over zijn lot. De eik was inderdaad precies op de plek van de nieuwe Landgoedwinkel gevallen. De boom telde 16,5 m J zaaghout en had een midden- diameter van 1,35 meter. Er moest een dieplader aan te pas komen om de boom te vervoeren. Tu/ickel staat van oudsher bekend om zijn dikke bomen, speciaal om zijn eiken. De graven Van Wassenaer hebben de oude bomen al gekoesterd en gespaard. Daardoor kon de Amsterdamse topograaf Andries Schoemaker in 1727 zijn eerste indruk van Twickel al beschrijven als ‘uitmuntend vermakelijk door zeer deftige wijde lanen en heerlijk geboompt en houtgewas’. zaam af. Om dit proces zo lang mogelijk te rekken, werden de holten in de bomen in vroegerdagen dichtgemetseld en bijge- schilderd. Viel de schors van de stam af, dan werden schorsvernieuwingen toege- past. Om verder ‘inrotten’ en afbrokkelen te voorkomen verving men ontschorste gedeelten door gezonde schors van gevelde bomen. Hierdoor staan er nu nog steeds eiken uit 1776, het jaar waarin de eerste beplanting van de laan uit 1684 werd vervangen. Bomen van een dergelijke omvang zijn schaars. Ze zijn bij uitstek geschikt voor het zagen van dikke balken, die o.a. gebruikt kunnen worden als molenas of bij de restau- ratie van houten schepen als ‘de Batavia.’ Het was dus zaak de boom in zijn geheel bij de houtzagerij te bezorgen! De firma ‘Klaar’ – bezig met het uitbaggeren van de kasteel- vijvers – bracht uitkomst. Om de bagger- boot weer op te halen, moest een telescoop- kraan komen, die op drie meter uit de kraan 120 duizend kilo kon tillen. Toch lukte het niet! Wat men 00k probeerde, de stam liet zich niet in zijn geheel ophijsen. Pas nadat er een stuk van vier meter afgezaagd was, kon de 20 duizend kilo wegende stam de dieplader in, die hem naar de zagerij zou brengen. Daar ligt hij te wachten op zijn ’t Einde van een hoogbejaarde eik