Pagina 10 lente 2016

“De luiken staan aan beide kanten open”

Twee organisaties, één doel. Het was niet meer dan logisch dat Stichting Twickel en de Vereniging Vrienden van Twickel in 1991 een gezamenlijk blad gingen uitgeven. In een interview in het eerste nummer gaven de voorzitters Dirk van Ittersum (VVT) en Geert Boreel (Stichting Twickel) aan dat het Twickelblad de onderlinge communicatie en het draagvlak voor het landgoed moest versterken. Volgens de huidige voorzitters is dat gelukt.

 

Aan de samenwerking ging een periode van veel overleg vooraf. De Stichting Twickel wilde via een blad met een breed publiek communiceren over haar activiteiten en standpunten, maar de Vrienden van Twickel hadden met het Twickel Bulletin al sinds 1976 een periodiek. Een kritische opstelling werd hierin niet geschuwd, bijvoorbeeld over de aanleg van een golfbaan en de bouw van een nieuwe rentmeesterij. De gemoederen tussen beide besturen liepen door die con icten hoog op. Dat beide partijen besloten samen één blad uit te geven, betekent niet dat de kritische houding van de VVT verdwijnt, zegt voorzitter Dirk van Ittersum in 1991. “Het verschil in opvattingen zullen we niet onder tafel vegen.”

Een kwart eeuw later komen de voorzitters Eduard van Emmerik (Vrienden van Twickel) en Maurits van den Wall Bake (Stichting Twickel) bijeen in de statige zuidtorenkamer van het kasteel. Het interview uit 1991 is uitgeprint als geheugensteun. Grote con icten zijn er niet meer geweest, er wordt constructief samengewerkt, luidt de gezamenlijke conclusie. “Er bestaat geen argwaan, we stellen erg prijs op de mening van de Vrienden”, verklaart Van den Wall Bake. “Onze doelstellingen lopen parallel maar dat betekent niet dat we niet kritisch zijn”, vult Van Emmerik aan. “Als er vragen zijn over ontwikkelingen op het landgoed, bijvoorbeeld over de rondweg, trekken we aan de bel. Aan de andere kant kan de stichting ons ook aanspreken op onze activiteiten. De luiken staan aan beide kanten open.”

Maurits van den Wall Bake (l) en Eduard van Emmerik.

In het interview uit 1991 zijn de voorzitters Boreel en Van Ittersum het in grote lijnen eens over het behoud van Twickel

in al zijn facetten. Het verschil zit hem in de nuances. Boreel wil Twickel als levend landgoed ontwikkelen en staat open voor “de geest van de tijd”, terwijl Van Ittersum daar reserves bij plaatst. “Verandering is prima, maar Twickel moet wel zichzelf blijven.” Bestaat dit nuanceverschil nog? Ja, zegt Van den Wall Bake, maar

de scheidslijn loopt niet tussen de stichting en VVT. “Ook binnen de stichting zie je deze verschillen van opvatting. Er zijn mensen die meer op behoud zijn gericht, anderen zien meer het goede van verandering.” Van Emmerik: “Wij hebben ook vrienden die tegen het kappen van bomen zijn, maar als bestuur delen wij die opvatting niet. Wij kijken naar het resultaat op lange termijn. Neem bijvoorbeeld de werkzaamheden bij de rondweg. Die zijn gericht op de toekomst en maken dat landgoed en Delden beter met elkaar verbonden worden. Maar als je de achtergronden niet kent, schrik je van de bomenkap.” Van den Wall Bake: “Dat moet