pagina 14 lente 1991 tijdschrift

…Sproeien in droge zomers… Een jaar om te onthouden In de geschiedenis van Twickel zal 1972 een gedenkwaardig jaar blijven. Toen namelijk werd een dreiging van hel landgoed afgewend die hel karakter ervan onherstelbaar zou hebben aangetasl. De aanleg van de AI verkeerde nog in de beginfase. Tot en met Deventer was hij klaar en in Twente lag het trace nog op de tekentafeL Bij Bornerbroek was een afrit gep/and. Vandaaruit was een nieuwe weg geprojecteerd naar de rondweg Delden die Twickel in twee helften zou snijden. De S23. Ik herinner me de verontwaardiging nog goed die zich destijds van me meester maakte. Ik was geen lid van enige groene vereniging en daarin ook niet geinteresseerd, maar deze zinloze verwoesting van natuurschoon stuitte me zo tegen de borst dat het me geen moeite kostte in het geweer te komen. Samen met Harry Vrielink, destijds directeur van de VVV Delden, Dick Semler van de KNNV en nog enkele anderen heb ik toen het actiecomile ’Spaar Twickel’ opgericht. We wilden maar een ding: de aanleg van de weg tot iedere prijs voorkomen. Het was een rare tijd. Inspraak bij planologische beslissingen bestond nog niet. Dat was een nadeel, maar tegelijk een voordeel, omdat het ons veel ruimte bood tot improvisatie. Door de inspanning van het actiecomile en nog vele anderen, onder wie het D66 statenlid Sol Schuijer, lukte het. De bestuurders van toen beschouwden ons als lastige oproerkraaiers, anti-democraten bijna, maar ik heb geen ogenblik spijt gehad van mijn daden. Ik heb later ook niet gemerkt dat iemand het schrappen van de S23 heeft betreurd. Overigens heb ik aan die periode wel een diep wantrouwen tegen over- heidsplannen overgehouden. Omdat we bang waren dat er in de nabije toekomst nog meer aanslagen op Twickel zouden kunnen worden gepleegd, hebben we korte tijd later het actiecomile laten overgaan in de Vereniging Vrienden van Twickel Niet altijd hebben de standpunten van Vereniging en Stichting in de afgelopen jaren op dezelfde lijn gelegen. De Vereniging vond vaak dat de Stichting zich in natuurbeschermingszaken veel te passief opstelde. Maar in twintig jaar is er veel veranderd, gelukkig ook ten goede. Daarom juich ik het toe dat Stichting en Vereniging hebben besloten om samen dit blad uit te geven. Twickel is voor deze regio een zo kostbaar bezit dat wij ons alle inspanningen moeten getroosten om het landgoed te bewaren. Mijn wens daarbij is dat ook de omliggende gemeenten (Ambt en Stad Delden, Hengelo en Borne) een beleid voeren dat daarop is gericht. Ir. Cees ten Dam, destijds secretaris van wat later de Overijsselse Milieufederatie is geworden, heeft ten tijde van de S23 eens de wens geuit dat het kernge- bied van Twickel tussen de zijtak van het Twentekanaal, de Al, de A35 en de oude weg Hengelo-Goor, planologisch een aparte status zou krijgen. Dat idee zou ik nu nog graag overeind widen houden. Overigens komen niet alle bedreigingen van buiten Twickel. Vooral de landbouw zal een steeds groter probleem worden, zeker in Ambt Delden, waar de concentratie intensieve veebedrijven zeer hoog is. Op landbouwgebied is veel in beweging. Uit onderzoeken is gebleken dat in ons land in de toekomst ook voor kleinschalige landbouw zeker plaats zal zijn. Ook voor Twickel liggen daar mogelijkheden. Jan Haverkate