Pagina 6 voorjaar 2017

Groeien

met de grens in zicht

Raymond Bergman wordt in de rug gesteund

door moeder Mariët en vader Geert.

Op erve Rotman in Breklenkamp wordt al eeuwenlang geboerd door de familie Bergman. Mooie en moeilijke tijden wisselen elkaar af. Raymond, vertegenwoordiger van de zesde generatie, gaat de uitdaging aan en kijkt vooral vooruit. “Het komt goed.”
Op erve Rotman is een moderne ligboxenstal gebouwd. Bakspieker (links) en oude melkstal.

A U T E U R Een lage melkprijs, verhoging van

Martin Steenbeeke de pachtprijs en een aangekondigde

inkrimping van de veestapel.

A G R A R I S C H 2016 was voor melkveehouders een

lastig jaar en ook 2017 zal niet echt

makkelijk worden, zegt Raymond

Bergman (31). Aan de keukentafel bij zijn vader en moeder verklaart hij geen enkele spijt te hebben van het besluit het ouderlijk bedrijf over te nemen. “Als kind groei je er als het ware in. Ik vond het uitdagend maar in de keuze om het wel of niet te doen, ben ik volledig vrijgelaten. Nu ga ik er helemaal voor.
De vrijheid is het mooiste wat er is.” En waar zijn vader af en toe wel eens moedeloos wordt van ‘zwalkend overheidsbeleid‘, ziet Raymond de zon achter de wolken schijnen. ”Ik kijk vooruit en mijn gevoel zegt dat het goed komt.”

Met vader Geert (62) en moeder Mariët (60) vormt hij sinds 2006 een maatschap. Het bedrijf aan de rand van Nederland, 68 hectare groot, telt 140 melkkoeien met bijbehorend jongvee. Tot twaalf jaar geleden was er ook een varkenstak maar deze is bewust afgebouwd. Twickel was geen voorstander van deze vorm van intensieve veehouderij en Raymond heeft een voorkeur voor rundvee. Op de plek van enkele oude (varkens)stallen werd een moderne ligboxenstal gebouwd. “In 2007 zaten we op zo’n negentig melkkoeien en we zijn geleidelijk gegroeid. Toen het melkquotum in 2015

eraf ging, hebben we wat grotere stappen genomen en is het aantal koeien met enkele tientallen gestegen.” De uitbreiding was noodzakelijk, omdat er door de entree van Raymond in het bedrijf een extra inkomen gegenereerd moet worden. Maar sinds boeren zoveel mogelijk melk mogen produceren als ze willen, is de melkprijs gedaald. En de stijging van de veestapel leidt tot een hogere fosfaat uitstoot dan Brussel toestaat. Om aan de Europese regels te voldoen, wordt de veestapel met 4% gereduceerd en mag er minder mest op het land worden gebracht. Groei wordt zo een stuk lastiger. “Een tegenslag”, erkent Raymond. “De laatste jaren werden we door Friesland Campina bijna maandelijks gevraagd wat onze toekomstvisie was. Je werd als het ware gepusht om te groeien. In die trend zijn we meegegaan.”

Tabakswaar

Spijt is er niet, zegt Raymond. Eerder trots. “Als ik kijk naar de afgelopen tien jaar hebben we, met alle risico’s die er aan verbonden zijn, best wel wat neergezet. En in de melkveehouderij heb je nu eenmaal altijd goede en slechte jaren.” Dat het bedrijf de weg der geleidelijkheid heeft bewandeld en in goede jaren een buffer opbouwde, stelt ze nu in staat te ‘overleven’. En overleven is de familie Bergman wel toevertrouwd, legt vader Geert uit. In de crisisjaren voor de Tweede Wereldoorlog creëerde zijn grootvader al een extra bijverdienste door verse melk in Duitsland te verkopen.

pagina 17 winter 2010

•7 JAARGANG 19 WINTER 2010 Twickel Het huis te Breckelenkamp en zijn bewoners De bewoners van Breklenkamp zijn de enige Nederlanders die de zon in Duitsland zien opkomen en ondergaan. Samen met het ge- lijknamige huis ligt de buurtschap in een klein stukje Nederland dat even boven Ootmarsum, als een naar het noorden ge- richte speerpunt in de graafschap Bentheim steekt. Deze oude markegemeenschap lag gedeeltelijk in Nederland en in Duitsland. Het gebied was bijna onvindbaar. De Dene- kampse historicus Dingeldein beschreef het in 1910 nog als het Ultima Thule, volgens de oude Grieken het verst gelegen land dat er bestond. Deze situatie leidde er in 1648 bij de onder- handelingen voor het vredesverdrag van Munster toe, dat de aangrenzende heerlijk- heid Lage aan de aandacht van de gezanten ontsnapte. Het dorp kreeg hierdoor de sta ­ tus van een zelfstandige staat. De machtige heren van Lage, Johan II en zijn zoon Adolf Hendrik van Raesfelt tot Twickel, trachtten hun invloedssfeer uit te breiden. In 1651 sloot Adolf Hendrik een overeenkomst met de graaf van Bentheim waardoor hij in het bezit kwam van vier boerderijen in Breklenkamp, waaronder de Scholtenhof met het daaraan verbonden holtgericht van de marke Breklenkamp. Vanaf dat jaar zijn de bewoners van de huizen Breckelenkamp en Twickel elkaars mededingers in deze afgelegen streek. Tot twee keer toe is 00k het huis Breckelenkamp in het bezit van een bewoner van Twickel geweest. In 1714 verviel het huis aan Jacob van Wassenaer Obdam. In hetzelfde jaar nog vererfde het op zijn zoon Unico Wilhelm, die het in 1731 ver- kochtaan Riquin Ignatius Bentinck. Nadat het huis in de 19c eeuw in het bezit was geweest van de in Lage fungerende rent- meestersfamilie Zegers werd het in 1901 aangekocht door baron R.F. van Heeckeren van Wassenaer. Het huis en het omringende gebied waren hiermee met elkaar verenigd. Voor Twickel had deze omstandigheid van grote betekenis kunnen zijn, maar de baron zag dit anders. Hij keek niet naar het gebouw om. In 1942 verkocht de barones het huis met 3,5 ha. grond aan A.H. van Heek, die het door hem gerestaureerde pand verhuurde aan de Nederlandse Jeugdherberg Centrale. Na weer een periode van verwaarlozing kwam het in 1991 in het bezit van Matthijs Wanrooij, een van de auteurs van dit prachtige boek. Sindsdien hervindt het huis zijn allure uit de zeventiende eeuw. Aafke Brunt M. Wanrooij en H. Kamp, Een korte tijd van glorie. Geschiedenis van het Huis te Breckelenkamp en zijn be ­ woners, ISBN 978-90-815862-1-4 is een uitgave van de Oudheidkamer Twente: www.oudheidkamertwente.nl. De prijs bedraagt € 27,50. Andreas Schelfhout De meest succesvolle schilder van de Romantiek was ongetwijfeld Andreas Schelfhout. Baron Van Heeckeren bezat zes schilderijen van zijn hand. Twee prachtige ijsgezichten en een strandgezicht met schepen hangen nog op Twickel. Schelfhout maakte deel uit van het mondaine leven in Den Haag. Hij kreeg thuis bezoek van bekende Hagenaars, waaronder de leden van de koninklijke familie. Uiteraard ontving hij 00k baron Van Heeckeren, die enkele schilderijen direct van hem aankocht. Op i maart 1870 kwam de baron afscheid van hem nemen op zijn sterfbed. Verleden jaar verscheen over deze schilder de zeer gedegen en interessante biografle van C. Quarles van Ufford, Andreas Schelfhout. Landschapschilder in Den Haag (1787-1870). Leiden, 2009. ISBN 978-90-5997-066-3. De prijs bedraagt € 39,50.

pagina 7 najaar 2009

A, ; .1.3; Un {■MmC k4j«u/ Hiervan zijn de afmetingen 3×5 meter en de hoogte tot aan de dakkammen is 6 meter. In Ermelo kreeg het ‘Twickel monumentje’ de functie van garage waartoe in de ach- tergevel garagedeuren werden aange- bracht. Celijktijdig verwisselde men de voor- en achtergevel. Dertig jaar geleden verplaatste de heer Hoenderop de garage naar de huidige locatie op zijn erf en werd atertoren — Delden. De watertoren omstreeks 1915 met in het midden de kolenloods en links de machinistenwoning. het een onderkomen voor twaalf biggen. Overigens wist Ab Timmer mij te vertel- len dat zijn vader tijdens de oorlog een varken hield in de kolenloods. De laatste jaren is de loods in Ermelo in gebruik als opslagruimte voor diverse goederen. Een dag later stond ik bij de watertoren, symbool van ‘de menslievendheid en mildheid van de heren van Twickel om de exacte plaats te bepalen waar voor- heen de machinistenwoning, het schuurtje en de kolenloods stonden. Ik droomde over de terugkeer van de kolenloods naar het landgoed. Mijn droom werd verstoord door het razende verkeer over de rondweg, de reden waardoor dit erfgoed voor Twickel (tijdelijk?) verloren is gegaan. Helmig Kleerebezem Oude schaapskooi wordt carportveranda Een fraai staaltje van hergebruik van historische materialen is te zien op Erve “Rotman” in Breklenkamp. Hier is door de familie Bergman een carportveranda gebouwd met gebinten, stenen en pannen van een oude schaapskooi. De schaapskooi moest in 2006 wijken voor de bouw van een nieuwe ligboxenstal. Het agrarisch bedrijf heeft, net als meer agrariers op Twickel, afscheid genomen van de varkens en is zich volledig gaan toeleggen op melkvee. De schaapskooi vervulde al decennia een andere functie, en door diverse verbouwingen was de oorspronkelijke vormgeving groten- deels verdwenen. Hergebruik van oude materialen was nog wel mogelijk. Delen van de schaapskooi gingen daarom in opslag en al snel ontstond bij de familie het idee een carportveranda te bouwen. Het plan werd getekend in overleg met Twickel waarna in 2008 werd begonnen met de bouw. Afgelopen zomer is het geheel afge- werkt. Bijzonder is dat een gedeelte van de oude rijvakken tussen de gebinten, net als bij de schaapskooi, is voorzien van leemwerk. Louis Volker

pagina 18 voorjaar 2007

Twickel en Brecklenkamp Zowel Huis Brecklenkamp als vele pachtbedrijven daar rondom zijn in het verleden in bezit van de bewoners van Twickel geweest. Veel is in de loop der tijd verkocht. Thans is de Stichting Twickel nog eigenares van vijf pachtboerderijen, de erven Scholte, Molendijk, Veldman, Rotman en Meestersplaatsje. Hiervan zijn er nog drie als agrarisch bedrijf in gebruik. Op deze plaats was reeds vdor 1400 sprake van het Huis Brekinchem. Het Huis werd tussen 1631 en 1637 door Everhard Bentinck verbouwd. De invloed van de Bentincks, die onder meer drost van Twente en van Vol- lenhove waren, nam voortdurend toe. Hier- doorontstonden problemen met Adolf Hendrik van Raesfelt, de bewoner van Twickel en bezittervan het Huis Lage met veel grond in die omgeving. De onenighe- den lagen niet alleen op politiek gebied, maar waren 00k religieus. De Bentincks hielden vast aan hun katholieke geloof en waren dus tegenstanders van de Staten van Overijssel. Om die reden kregen zij het steeds moeilijker. In 1714 werd Brecklen ­ kamp overgedragen aan Jacob van Wasse- naer Obdam, de toenmalige eigenaar van Twickel en Lage. Het Huis bleefechter maar kort in bezit van Twickel, want in l731 koch- ten de Bentincks het weer terug. Het ver- keerde echter in slechte staat en was met een zware hypotheek belast. Gedwongen verkoop was het gevolg en in 1805 kwam het in bezit van Jan Hendrik Zegers, die rentmeester van Twickel en Lage en 00k burgemeester van Lage was. Hij liet het Huis verbouwen en restaureren, waardoor het zijn huidige vorm kreeg. Zegers en zijn dochter liggen op het huidige landgoed be- graven. In 1901 kwam ‘het Huis Brecklen ­ kamp met daarbij gelegen bouw- en wei- land, boschgrond, lanen en grachten, gelegen in de gemeente Denekamp, groot n.08.00 ha.’ voor/8592,30 in handen van Baron Rodolphe Frederic van Heeckeren van Wassenaer, de laatste bewoner van Twickel.(H.A.T. 6549). Daarna raakte het sterk in verval. In 1936 werd de familie Van Heek eigenaar, die het liet herstellen. Na de oorlogwerd het overgedragen aan de‘Stich ­ ting Nederlandse Jeugdherbergcentrale.’ Tenslotte werd het in 1991 gekocht door het echtpaar Wanrooij, die het prachtig liet restaureren en er nog steeds woont. Grondbezit In de loop der tijd ontstonden veel proble ­ men doordat de bewoners van Twickel bezit- tingen hadden in de aan elkaar grenzende gebieden van de marken Lage, Brecklen ­ kamp en Lattrop. De moeilijkheden gingen over zaken als grondbezit, betalingen bij verkoop, onderhoud van wegen, bruggen en waterlopen, enz. Daarbij kwam nog, dat het in Brecklenkamp gedeeltelijk Nederlands en Duits gebied betrof. De bezitter ervan, Jacob Derk Karel van Heeckeren van Wassenaer, was als markenrichter van Brecklenkamp gehouden een oplossingte bewerkstelligen. In H.A.T. 6490 bevindtzich een dik pak brie- ven over deze problemen. Voor de markenverdeling bezatVan Heec ­ keren van Wassenaer de volgende erven (H.A.T. 6517): Erve Rotman ongeveer8 ha. Erve Veldman „ 16 ha. Veldmanwoner ,, 1 ha. Erve Molendijk ,, 10 ha. Molendijkwoner „ 1 ha. Erve Scholte ,, 14,5 ha. Erve Vrielingen (Vrielman) „ 1 ha. gelegen op Duits gebied. Erve Maatman „ 9,5 ha. gelegen op Duits gebied. Totaal „ 61 ha. In de Marke Brecklenkamp werd nog 8 ha. grond bijgekocht. Verder bezat de baron in het Duitse gebied nog huizen en bouwland ter grootte van ruim 14 ha. Bij de verdeling der markengronden, die in 1871 plaatsvond, hebben zich nogal wat problemen voorgedaan. Men heeft daar- over gedurende enkele jaren besprekingen gevoerd voor men tot overeenstemming kwam. Uiteindelijk zag baron Van Heecke ­ ren van Wassenaer als grootste grondeige- naar in het gebied zijn bezit met ruim 115 ha. toenemen (H.A.T. 6525). Volgens H.A.T. 6548 behoorden in 1925 de volgende bezittingen nog aan Twickel: Huis Brecklenkamp (1 ha.), Erve Molendijk (24 ha.), Scholtenwoner (6,5 ha.), Erve Maat ­ man (8 ha.), Erve Scholte (23 ha.), Erve Groote Veldman (21,5 ha.), Kleine Veldman (5 ha.), Erve Meestersplaatsje (9 ha.), Erve Rotman 17,5 ha.) en verder grond, heide, hakhout, broekland en moeras met een totale waarde van/41.630,–. Grensproblemen Doordat meerdere bezittingen zowel op Ne ­ derlands als op Duits grondgebied lagen, zorgde dit nogal eens voor problemen. Zo lag Erve Maatman voortweederde deel in Nederland en voor eenderde deel in Duitsland. Het voorste deel van de boerde- rij lag in Nederland, het achterste deel in Duitsland. De pachters hadden de Neder-

pagina 6 voorjaar 2006

De nu goed zichtbare Twickelboerderij, waar de familie Croeneveld sinds mei 1voont. Erve Veldman opgeknapt en weer bewoona Ruim een halfjaar bewonen Jeroen en Angelique Croeneveld met hun twee kinderen Melle en Wessel erve Veldman in Breklenkamp/Lattrop, dat tegen de Duitse grens aanligt. Je waant je daar a! min of meer in het buitenland. Na de vele rotondes in Denekamp kom je op de lange, enigszins verlaten Frensdorferweg wat 00k niet echt Hollands klinkt. Het weer die dag, begin februari, was 00k anders dan anders. Avonds op het 8-uur journaal had men het over ‘uitsneeuwende mist’, een term waarvan ik nog nooit gehoord had, maar die de weersgesteldheid van die dag wel mooi aanduidde. De poging om de boerderij in dit weerstype voor eeuwig te vangen mislukte, omdat het beeld van de digitate camera na een val een boze rimpel vertoonde. De hier afgedrukte foto’s zijn op een ander moment en in andere weersgesteldheid gemaakt. Binnen, in de woonkeuken van de boerderij, merk je weinig van het weer. Wessel, de jongste Croeneveld, stoeit met de zes maanden oude St-Bernhardspub en Anqe- lique, zijn moeder, zet koffie en vertelt intus- sen hoe hun oudejaarsavond was geweest. “Ik weet 00k niet meer precies hoe en wan- neer precies we er achterkwamen, maar halverwege die avond merkten we dat er iets niet pluis was. Hier in het buitengebied zijn we nog niet aangesloten op het riool. Dat zal in 2007 gebeuren. Onze afvoer komt uiteindelijk in de gierkelder waar een overloop in gemaakt is. Maar kennelijk was die te hoog, waardoor de leiding verstopt raakte, en uiteindelijk alles terugspoelde in het achterhuis. Wij bewonen nu nogalleen het voorhuis, dus komen we daar niet zo vaak. Maar op een bepaald moment zijn we eens gaan kijken waarom het daar zo vreemd rook…! Het werd dus een andere oud en nieuw dan andere jaren. Niks niet lekker op de bank zitten met een oliebol, maar keihard aanpakken. We hebben de zaak provisorisch gerepareerd en daarna was het schoonmaken maar…!” “Dat ligt nu achter ons,”merkt Jeroen op als hij de keuken binnenkomt. “Het was een hele klus, maar we hebben wel meerdere klussen geklaard het afgelopen jaar." Oud-Ootmarsum Voordat de familie Groeneveld hier aan de Vleierweg in Breklenkamp kwam te wonen, woonden ze in Oud-Ootmarsum op het boerenbedrijf van Jeroens vader, waarmee Koeien zoeken de scbaduw van eeuwenoude bomen.

pagina 3 winter 2001

Natuurgebiedsplan Noord Oost Twente Ontwikkelingen in het Breklenkampse Veld In mei van dit jaar stelde de provincie het voorontwerp planuitbreiding natuurgebiedsplan – beheersgebiedplan Noord Oost Twente vast. Fons Eysink uit Agelo, opzichter van Twickel op de landgoederen Lage en Breklenkamp, geeft uitleg over het plan. V oor het gebied Breklenkamp gaat het hierbij om de Bergvennen, in het bezit van Landschap Overijssel, het natuurgebied de Vetpot, eigendom van de Stichting Twickel en het Breklenkampse Veld, dat voor een deel door Landschap Overijssel, voor een deel door Twickel en voor een deel door particuliere boeren wordt beheerd. In Breklenkamp is in zo’n tachtig jaar het landschap sterk veranderd. Lezen we het boek Ons Dinkelland van J.B. Bernink, dat is uitgegeven in 1923, er op na, dan vinden we het volgende: “Gaat men nu naar Tilgte, Noord Deurningen, Lattrop en Breklenkamp -waar de kampen (hoge gronden) door de Dinkel gebroken zijn-, allemaal buurtschappen langs de Dinkel liggende, dan vindt men die doorsneden van talrijke lage weilanden en morschen, knikken -dat zijn stukken keileem, waarop Cicendia’s, zoutgras, biezen, Carex, Centusculus *) en meer van dat goedje groeit- Voor weiland deugen ze niet. Den heelen winter staan ze onder water. De morschen en knikken zullen duizenden jaren achter- een de tijdelijke beddingen van de Dinkel zijn geweest, van Gele Beek en Rammelbeek in wintertij. Ten oosten van dit gebied ligt wel een half uur gaans breede strook heide- hier en daar met stuifzand- zich uit- strekkende tot de alluviale gronden van de Vecht”. Tot zover het citaat. De Bergvennen. Folo: Landschap Overijssel.

pagina 21 zomer 1998

Hans Hondebrink, hoofd van de Tuinen van Twickel, zoekt voor het komende seizoen een aantal enthousiaste rondleiders. De voorkeur gaat uit naar in de directe omge- ving van Twickel wonende tuinliefhebbers die zich willen verdiepen in heden en verleden van de Tuinen van Twickel. Enige ervaring in het overdragen van kennis is gewenst. Belangstellenden kunnen een briefje schrijven naar Hans Hondebrink, Bomsevoetpad 4,7495 VM Ambt Delden, tel. (‘s avonds) 074 – 376 3774. Twickel op internet Dankzij de diensten van de Overijsselse Bibliotheek Dienst biedt de internetsite http:Avww.obd.nl/instel/twic- kel/twickelb.htm een overzicht van de in de vorige Twickelbladen verschenen artikelen. Informatie over het Huisarchief Twickel vindt u in de site http:/www.obd.nl/instel/twickel/twickel.htm. Ten behoe- ve van scriptieschrijvende scholieren en studenten is deze laatste site uitgebreid met een literatuuroverzicht. Deze lijst omvat een groot aantal titels van boeken en tijdschrift- artikelen over de historie van de onder de Stichting Twickel ressorterende landgoederen. Op 13 maart vond de officiele ondertekening plaats van een akte waarbij naast de Stichting Twickel ook de Vereniging Natuurmonumenten en de Stichting Het Overijssels Landschap als partijen optraden. Vanwege het bijzondere karakter van deze transactie was de notaris op het kasteel uitgenodigd waar de akte in de bibliotheek ondertekend werd. Het gaat om een ruiling die tot doel heeft het beheer van verschillende natuurterreinen in Overijssel efficienter te maken. Voor Twickel betekent dit het afstaan van circa 1 1 ha natuurterrein in Brecklenkamp aan Het Overijssels Landschap. Middels de driehoeksruil gaat het eigendom van het Stepelerveld (circa 28 ha) tussen Beckum en Haaksbergen over naar Twickel. Samen met het Veldsnijdersven dat Twickel enkele jaren geleden kon kopen van een particulier vormt het Stepelerveld een fraaie afronding van het landgoed Twickel in deze omgeving. Meer informatie over dit gebied is te vinden in het Twickelblad van december 1995. Hoeve De Haar Sinds 1985 maakt Hoeve De Haar in Deldenerbroek deel uit van het landgoed Twickel. Kort daama onstonden i / I ¥ ■ De ondertekening van de driehoeksruil vond plaats in de kasteelbibliotheek. Foto: J.A. Lensink.

pagina 7 lente 1998

Veel recreatieve routes doen publiekstrekker aan Unieke boom groeit door de bakspieker op het erve Scholte in Brecklenkamp Niet ver van het noordelijkste puntje van de gemeente Denekamp, in het Nederlandse deel van de buurtschap Brecklenkamp ligt het erve Scholte. Op dit erve, bewoond door de familie Scholten bevindt zich een curiositeit. Een naar schatting meer dan 300 jaar oude eik groeit hier dwars door het dak van een bakspieker, ook wel bakhoes genoemd. Maarten Hermanussen De bakoven is verdwenen, maar vroeger werd hier brood gebakken. De inscriptie boven de deur geeft aan dat dit deel dateert uit 1738. Feitelijk stond de boom oorspron- kelijk naast de bakspieker. Doordat de boom steeds meer in omvang toenam, kwam hij steeds dichter op het Een bijzondere eik en een bijzondere schuur. Foto: J. Scholten. gebouwtje te staan. Twickel stond niet toe dat er een boom zou worden gekapt. V oor een uitbreiding heeft men toen de boom eenvoudig omvat, in plaats van hem om te hakken. Omstreeks 1900 werd een aanbouw gerealiseerd. Dit maakte een kleine uitbreiding van de veestapel mogelijk: in de aanbouw kon men drie a vier varkens houden. Zo bleef de boom gespaard en hebben Jan en Johanna Scholten nu een echte publiekstrekker op hun erf. Veel toe- ristische routes door dit prachtige stukje Twente leiden namelijk langs hun erf en menig verbaasde fietser stapt af om de unieke boom en bakspieker eens van dichtbij te bekijken. Onderhoud Het is duidelijk zichtbaar dat de boom al eens door de bliksem is getroffen. Langs de stam loopt een kronkelend litteken van boven naar beneden. “De boom is nog nooit door een boomchirurg gesnoeid. Er zijn door stormen natuurlijk wel eens wat takken uitgewaaid. Die vallen dan op het vakwerk schuurtje en dat brengt dan wat onderhoud met zich mee. Toch heeft de boom zich steeds redelijk her- steld. We laten hiergewoon de natuur z’n gang gaan. Dat is nu juist wat de mensen waarderen”, zegt Jan Scholten. Het bakhuis werd in 1975 geheel gerestaureerd omdat het gebouwtje bij na een bouw val was geworden, mede door de forse groei van de boom. Sinds 1986 biedt Scholten passerende toeristen de mogelijkheid om de bakspieker met de boom van nabij te bezichtigen en eventueel te fotograferen. “Je krijgt daar- door natuurlijk wel wat mensen op het erf. Niet iedereen zou ditop prijs stellen, maar Johanna en ik vinden dat juist leuk. Zoals je kunt zien in ons gastenboek, komen de men ­ sen overal vandaan.” Bezoekers vragen vaak naar een briefkaart als aanden- ken. De Scholtens verkopen geen briefkaarten, maar men kan wel een foto kopen die ze zelf van de boom gemaakt Het erve Scholte. Op de voorgrond de bakspieker. Foto: M. Hermanussen.